فرهنگ و جا به جایی جمعیتی با تاکید بر روندهای مهاجرتی در ایران و کشورهای همسایه آن
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی مرکز مطالعات و پژوهش های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه
2 پژوهشگر و دانش آموخته کارشناسی ارشد جمعیت شناسی
doi
چکیده
هدف اصلی مقاله بازشناسی رابطه فرهنگ و جابجاییهای جمعیتی با تآکید بر روندهای مهاجرتی در ایران و کشورهای همسایه آن در دهه اول قرن بیست ویکم است. سوال اصلی این است آیا کشورهای که دارای تجربه تاریخی و فرهنگی متفاوت میباشند، سطح و روند مهاجرتی مشابهی دارند؟ این مقاله درصدد است تا نظریه فرهنگی همل را دراین زمینه مورد سنجش قرار دهد. روش پژوهش اسنادی- تحلیلی بوده و از نوع تحقیقات کاربردی است. برای اندازه گیری شاخص فرهنگ از داده های مربوط به شاخص آموزش گزارش توسعه انسانی سازمان ملل متحد برای سال 2010 و برای سنجش شاخص جابجایی های جمعیتی، از آمار بازنگری شده بخش جمعیت سازمان ملل متحد در سال 2008 و بانک جهانی در فاصله سالهای 1990 تا 2010 استفاده شده است. نتایج مطالعه نشان می دهد با وجود مشابهتهای فرهنگی و آداب و رسوم مشترک در بین کشورهای همسایه ایران، سطح و روند مهاجرت درآنها متفاوت بوده است. این سطوح نا هماهنگ مهاجرتی بیشتر بستگی به شرایط اقتصادی و سیاسی حاکم بر جوامع دارد. این مطالعه، نظریه فرهنگی همل را برای کشورهای همسایه ایران که سطح توسعه انسانی یکسانی دارند، تأیید می کند.