شاخصهای شیمیایی و کیفی گوشت ماهی کپور معمولی پرورشیافته در سیستم بیوفلوک طی دوره نگهداری در یخچال
نویسندگان
1 پژوهشکده آرتمیا و آبزی پروری، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 گروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
5 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
چکیده
اهداف: سیستم بیوفلوک، استفاده از میکروارگانیزمهایی مانند باکتریهای هتروتروف، جلبکها، زئوپلانکتونهای غذایی و آغازیان است که مواد دفعی آبزیان پرورشی و غذای خوردهنشده در استخرها را تجزیه و مصرف میکنند و بهعنوان یک سیستم مدرن آبزیپروری موجب افزایش بازدهی استخرهای پرورش شده است. هدف این تحقیق، بررسی کیفیت گوشت ماهیان کپور معمولی پرورشیافته در سیستم بیوفلوک طی دوره نگهداری در یخچال (°C۱±۴) بود. مواد و روشها: در تحقیق تجربی حاضر، ۳۰۰ قطعه بچه ماهی کپور معمولی بهمدت ۹ هفته، با غذای تجاری (شاهد) و سه تیمار آزمایشی، تغذیه شده و سپس شاخصهای کیفی گوشت ماهیان مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS ۲۱ و توسط آزمون چنددامنهای دانکن، آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی انجام شد. یافتهها: پایینترین کیفیت طعم گوشت ماهی در تیمار ملاس مشاهده شد و با سایر تیمارها اختلاف معنیدار داشت (۰/۰۵<p). در حالی که در سایر پارامترهای حسی گوشت پخته و درصد افت پخت، هیچ گونه اختلاف معنیداری بین تیمارها مشاهده نشد (۰/۰۵<p). تیمار شاهد و تیمار بیوفلوک ملاس بهترتیب کمترین و بیشترین شاخص قرمزی رنگ پوست را داشتند. با افزایش دوره ماندگاری میزان تیوباربیتوریکاسید در تیمار شاهد و در تیمارهای بیوفلوک بهترتیب افزایش و کاهش معنیدار داشت (۰/۰۵>p). مقادیر سولفیدریل و پپتیدهای محلول در تریکلرواستیکاسید با گذشت زمان نگهداری ماهیها کاهش یافتند. نتیجهگیری: سیستم بیوفلوک در کیفیت گوشت ماهیان کپور معمولی پرورشیافته در طی دوره نگهداری در یخچال تاثیر مثبت دارد و دوره ماندگاری آن را افزایش میدهد.