برآورد سطح و بررسی عوامل موثر بر مرگ و میر شهر تهران در سال 1384 و روند تحولات اپیدمیولوژیکی آن در سی سال اخیر

نویسندگان

1 استاد گروه جمعیت شناسی، دانشگاه تهران

2 کارشناس ارشد جمعیت شناسی

doi
چکیده

هرچند پیشرفت علم پزشکی،کشف داروهای جدید،فراگیر شدن تکنولوژی بهداشت عمومی‌ و بهبود تولید مواد غذایی از مهم‌ترین عوامل کاهش مرگ‌ومیر در اکثر کشورهای جهان بوده‌ است ولی براساس مطالعات انجام‌شده،علل و عوامل مؤثر بر کاهش مرگ‌ومیر در کشورهای مختلف و حتی در مناطق مختلف یک کشور به‌طور چشمگیری متفاوت بوده است. شاخص‌های مرگ‌ومیر و به ویژه مرگ‌ومیر نوزادان و اطفال از مهم‌ترین ملاک‌های ارزشیابی‌ سطح توسعه‌یافتگی و نیز پی بردن به این‌گونه تفاوت‌ها در مناطق مختلف جهان محسوب می‌شود. این مقاله،پس از ارائهء تصویری کلی از مبانی نظری،مروری گذرا بر روند تحولات جمعیت و مرگ‌ومیر در مناطق مختلف دنیا و ایران دارد و سپس سطح مرگ‌ومیر در گروه‌های سنی و جنسی مختلف شهر تهران را در سال 1384 برآورد می‌کند.در انتها تحولات اپیدمیولوژیکی شهر تهران را در فاصله دو مقطع زمانی 1354 و 1384 مورد ارزیابی و تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که سطح مرگ‌ومیر در همهء گروه‌های سنی و جنسی در سال‌ 1384،در مقایسه با مطالعات گذشته،کاهش چشمگیری داشته و علل مرگ‌ومیر نیز تغییر یافته‌ است.در تحلیل نهایی،بر لزوم ترسیم دقیق چهرهء مرگ‌ومیر در جامعه،برای ارزیابی برنامه‌های‌ بهداشتی و برنامه‌ریزی در زمینهء افزایش طول عمر و سلامت انسان‌ها تأکید شده است.