بررسی رابطه عوامل اجتماعی - فرهنگی با نگرش مردان نسبت به مشارکت در برنامه های تنظیم خانواده
نویسندگان
1 استادیار بخش جامعه شناسی، دانسگاه شیراز
2 کارشناس ارشد جمعیت شناسی
doi
10.22034/jpai.2007.722632چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطهء عوامل اجتماعی و فرهنگی با نگرش مردان نسبت به مشارکت در برنامههای تنظیم خانواده انجام شده است.این مطالعه به شیوهء پیمایشی و به وسیلهء پرسشنامه بر روی 383 نفر مرد متأهل 25 تا 50 ساله شهر شیراز صورت گرفته است. چارچوب نظری مورد استفاده در این بررسی نظریهء کنش اجتماعی تالکوت پارسونز بوده است. یافتههای این پژوهش در بخش توصیفی حاکی از آن است که نگرش پاسخگویان نسبت به مشارکت مردان در برنامههای تنظیم خانواده چندان مثبت نبوده است و متغیرهای واسط در این پژوهش مانند ترجیح جنسی،ارزشهای دینی،نگرشهای مردسالارانهء جنسیتی و ترس از عوارض وسایل جلوگیری،رابطهء معنیداری با نگرش پاسخگویان داشتهاند؛هرچند که این متغیرها به عنوان عوامل فرهنگی در ارتباط معنیداری با متغیرهای اجتماعی قرار داشتهاند. در مجموع نتایج این پژوهش بر نقش مردان در برنامهریزیهای تنظیم خانواده و متغیرهای فرهنگی مؤثر بر آن تأکید میکند.
