جمعیت شناسی بیوه زنان در ایران بر اساس آمارگیری ها و سرشماری ها
نویسندگان
1 استاد، دانشگاه تهران
doi
چکیده
به کسانی که همسر خود را براثر فوت از دست دادهاند بیوه اطلاق میشود.بیوگی یکی از وضعیتهای چهارگانهء زناشویی منعکس در نشریات سرشماری است.از آنجایی که احتمال ازدواج مجدد پس از فوت همسر برای زنان کمتر از مردان است،بیوگی در مورد زنان نمود بارزتری پیدا میکند.در این مقاله تلاش در جهت ارائهء تصویری از ویژگیهای جمعیتشناختی بیوهزنان و روند تغییر و تحولات آن براساس آمارگیریها،به ویژه سرشمارههای انجام شده در کشور،صورت گرفته است.روند تحولات شمار و حجم بیوهزنان و علل و عوامل مؤثر برآن،ساختمان و توزیع سنی بیوهزنان،سواد و بیوگی زنان، شهرنشینی بیوهزنان و بالاخره میانگین سالهای زندگی زناشویی و سن بیوهشدن زنان از جنبههایی است که در این مقاله مورد بررسی قرار گرفته است.فزونی بارز نسبت درصد زنان بدون همسر براثر فوت در مقایسه با مردان و افزایش آن در سال 1365 به سبب جنگ تحمیلی،کم شدن دامنهء درصد بیوهزنان در فاصلهء سنی 15 تا 65 سالگی به سبب افزایش امید زندگی مردان،افزایش تدریجی میانگین سنی بیوهزنان،تأثیر مثبت سواد برطول زندگی زناشویی و به تأخیر افتادن بیوگی زنان و فزونی شهرنشینی بیوهزنان نسبت به شهرنشینی کل جمعیت از جمله یافتههای اساسی این بررسی بوده است.
