نمود در کردی: از هستی‌شناسی تا دستور

نویسندگان

1 استادیار زبان‌شناسی دانشگاه کردستان، کردستان، ایران

doi
چکیده

هدف جستار حاضر ارائۀ تحلیلی نسبتاً جامع از نظام نمود در زبان کردی (گویش موکریانی) است. روش اتخاذشده در این مقاله مبتنی بر نظریۀ دوبخشی اسمیت (1997) و رویکرد منطقی بازنمود گفتمانی(Kamp and Reyle, 1993) است. در این راستا برای واکاوی انواع نمودهای موقعیتی در گویش موکریانی، پیکرۀ وسیعی از افعال ساده و مرکب بررسی خواهد شد. افعال مورد نظر در سطح گروه فعلی و همراه با اقمار و افزوده­هایشان در نظر گرفته می­شوند. در ابتدا پنج گونه از نمودهای موقعیتی در منظومه­های فعلی توصیف و سپس انواع نمودهای اشتقاقی ذیل هر کدام پیشنهاد می­شود. نتایج تحقیق نشان می­دهد که پنج گونه از نمودهای موقعیتی در این گویش وجود دارند که هم نشانگر رخدادهای بیرونی و هم تابع محاسبات نحوی هستند. نوع ساختار موضوعی و قیدهای متفاوت زمانی و مکانی بر ماهیت ترکیبی نمود در جمله تأثیر بسیار دارند. در نهایت، با استفاده از نظریات یادشده، سعی می­کنیم بازنمود صوری انواع ترکیب­های ممکن هر یک از نمودهای موقعیتی را ارائه دهیم.