بررسی الزامات قانونی استفاده از توان داخل در صنعت بالادستی نفتوگاز
نویسندگان
1 استادیار دانشکده ی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
doi
10.22054/qjpl.2017.22731.1547چکیده
چکیده: اخیراًکشورهایدارایذخائرنفتوگازبااتخاذسیاستهایمختلفیدرپیافزایشهرچهبیشترسهمخودازعملیاتنفتیهستندمیباشند. تصویب قوانین حداکثر استفاده از توانمندیهای داخل ازجمله این روشهاست تا با الزام بهکارگیری خدمات نیروی انسانی، تجهیزات و کالاهای تولیدی در قلمرو سرزمینی آن کشور، ارزش افزودهای مضاف بردرآمدناشیازاستخراجنفتدراقتصادکشورایجادنمایند. اززماناکتشافنفتدرایرانوخصوصاًپسازملیشدنصنعتنفتونیزپیروزیانقلاباسلامی،قوانینمتعددیدرخصوصاستفادهازتوانداخلبهتصویبرسیدهاست. درحالحاضر،«قانونحداکثراستفادهازتوانتولیدیوخدماتیدرتأمیننیازهایکشوروتقویتآنهادرامرصادراتواصلاحماده (104) قانونمالیاتهایمستقیم»بهعنوانمهمترینسندبالادستی،الزاماتمربوطبهتوانداخلراازقبیل: الزام ارجاعکاربهشرکتایرانی،مشارکتایرانی-خارجییاخارجی،الزامانجامکار،الزامرعایتحداقلنصاب ۵۱٪،الزاماطلاعرسانی،الزامنظارتوکنترلپیشبینینمودهومتعاقباًضمانتاجرایتخلفازاینالزاماتونیزموارداستثناءازالزامبهاستفادهرامقررمینماید. مقالهحاضردرصدداستتاضمنتبیینهریکازاینالزامات،ضمانت اجرا و موارد استثناء آنها، خلأهای موجود را با لحاظ ویژگی صنعت نفت وگازایرانمطرحوحسبموردپیشنهاداتیراارائهنماید. مقاله حاضر درصدد است تا ضمن تبیین هریک از این الزامات، ضمانتاجرا و موارد استثناء آنها، خلأهای موجود را بالحاظ ویژگی صنعت نفتوگاز ایران مطرح و حسبمورد پیشنهاداتی را ارائه نماید
