تعیین حد خارجی فلات قاره: بررسی مادۀ 76 کنوانسیون حقوق دریاها

نویسندگان

1 دکتری حقوق بین‏الملل دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

doi
10.22059/jplsq.2015.53726
چکیده

مادۀ 76 کنوانسیون 1982 حقوق دریاها یکی از پیچیده‏ترین و طویل‏ترین مواد این کنوانسیون است. مادة مزبور مشتمل بر مقررات ماهوی و شکلی دربارۀ نحوۀ تعیین حد خارجی فلات قاره است. تملک فلات قاره به دو سبب فاصله و امتداد طبیعی حاصل می‌‏شود. بنا به ضابطۀ فاصله، محدوده‏ای به عرض 200 مایل دریایی از خط مبدأ دریای سرزمینی به عنوان فلات قارۀ درونی به هر دولت ساحلی تعلق می‏گیرد. اما، بنا به ضابطۀ امتداد طبیعی، چنانچه حاشیۀ قاره در امتداد خطِ ساحلِ دولت ساحلی از محدودۀ 200 مایل دریایی فراتر رود، فلات قارۀ دولت ساحلی تا لبۀ بیرونی حاشیة قاره ادامه می‏یابد که فلات قارۀ بیرونی خوانده می‏شود. برای تعیین حدود خارجی فلات قارۀ بیرونی سلسله‏ای از ضوابط علمی و فنی در مادۀ 76 پیش‏بینی شده است. اعمال این ضوابط توسط دولت ساحلی زیر نظارت کمیسیون حدود فلات قاره در سازمان ملل متحد انجام می‌‏شود.