تعیین حد خارجی فلات قاره: بررسی مادۀ 76 کنوانسیون حقوق دریاها
نویسندگان
1 دکتری حقوق بینالملل دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jplsq.2015.53726چکیده
مادۀ 76 کنوانسیون 1982 حقوق دریاها یکی از پیچیدهترین و طویلترین مواد این کنوانسیون است. مادة مزبور مشتمل بر مقررات ماهوی و شکلی دربارۀ نحوۀ تعیین حد خارجی فلات قاره است. تملک فلات قاره به دو سبب فاصله و امتداد طبیعی حاصل میشود. بنا به ضابطۀ فاصله، محدودهای به عرض 200 مایل دریایی از خط مبدأ دریای سرزمینی به عنوان فلات قارۀ درونی به هر دولت ساحلی تعلق میگیرد. اما، بنا به ضابطۀ امتداد طبیعی، چنانچه حاشیۀ قاره در امتداد خطِ ساحلِ دولت ساحلی از محدودۀ 200 مایل دریایی فراتر رود، فلات قارۀ دولت ساحلی تا لبۀ بیرونی حاشیة قاره ادامه مییابد که فلات قارۀ بیرونی خوانده میشود. برای تعیین حدود خارجی فلات قارۀ بیرونی سلسلهای از ضوابط علمی و فنی در مادۀ 76 پیشبینی شده است. اعمال این ضوابط توسط دولت ساحلی زیر نظارت کمیسیون حدود فلات قاره در سازمان ملل متحد انجام میشود.