هنجاریابی ایرانی مقیاس تنظیم هیجان های کودک با کمک والدین (PACER)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندر عباس، ایران
2 استادیار گروه مشاوره و روانشناسی دانشگاه هرمزگان
3 گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
4 دکتری مشاوره دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22054/jem.2024.71058.3415چکیده
هدف از اجرای این پژوهش، تعیین عاملهای مقیاس تنظیم هیجانهای کودک با کمک والدین (PACER) در والدین دارای فرزند زیر ده سال و هنجاریابی ایرانی آن بود. روش پژوهش همبستگی از نوع تحلیل عاملی و جامعه پژوهش شامل همه والدین دارای فرزند زیر ده سال، در شهرستان سنندج در سال 1401 بود. از بین آنها با استفاده از قاعده کلاین و به روش نمونهگیری در دسترس 370 نفر انتخاب شدند. مقیاس تجدید نظر شده تنظیم هیجانات کودک با کمک والدین (PACER) پس از ترجمه و احراز روایی محتوایی، در نمونه مورد پژوهش اجرا شد. با استفاده از تحلیل عاملی به روش مؤلفههای اصلی تعداد 10 عامل به عنوان عاملهای اصلی مقیاس مشخص شد و با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی عوامل مشخص شده، تأیید شدند. عاملهای تعیین شده (تعهد رفتاری، حل مسئله، حمایتهای اجتماعی،نشخوار فکری، حواس پرتی، ارزیابی مجدد، پذیرش، سرکوبی بیانی، برون فکنی و اجتناب) دارای ضریب پایایی از 88/0 تا 96/0 بودند و ضریب آلفای کلی مقیاس 94/0 به دست آمد. همگرایی پرسشنامه هم با پرسشنامه تنظیم هیجانی گراس (2003) تایید شد. نتایج پژوهش نشان داد که این مقیاس از روایی و پایایی مناسب برخوردار است و میتوان از آن به عنوان ابزاری مناسب در زمینه مشاوره کودک و خانوادهدرمانی در ایران استفاده کرد.