سنتز و مشخصه یابی نانوذرات گرافن/کبالت اکسید (Co3O4)/ نئودیمیم اکسید (Nd2O3) و ارزیابی فعالیت های ضدسرطانی آن در محیط برون تنی

نویسندگان
doi
10.66224/nkums.18.2.35
چکیده

مقدمه: سرطان و روش های درمان آن یکی از چالش های عمده جامعه مدرن است. امروزه، تکنیک های مبتنی بر نانوذرات در حیطه های مختلف سرطان به صورت گسترده استفاده می شوند. در این میان، گرافن و نانوذرات مشتق از آن به دلیل خواص منحصربه فردشان، کاربردهای گسترده ای در حوزه های مختلف زیست پزشکی دارند. بنابراین، هدف مطالعه حاضر، سنتز نانوذرات ترکیبی گرافن/اکسید کبالت/اکسید نئودیمیم ( G–Co₃O₄/Nd₂O₃ ) به منظور ارزیابی فعالیت های ضدسرطانی در محیط برون تنی است. کارایی و مزیت این نانوذرات ترکیبی، پتانسیل بیشتر آن ها به عنوان ترکیبات ضدسرطان در مقایسه با نانوذرات منفرد است. روش کار: در این مطالعه سنتز G–Co₃O₄/Nd₂O₃ بررسی شده است. خواص مختلف نانوذرات با تکنیک های DLS ، XRD ، FESEM ، TEM ، VSM ، DRS و FTIR ارزیابی شدند. در مرحله بعد، خواص ضدسرطانی روی سلول های MDA - MB - 231 بررسی شد. یافته ها: نتایج نشان داد که G–Co₃O₄/Nd₂O₃ در آزمون XRD اندازه متوسط حدود ۲۵ نانومتر و در آزمون DLS قطر هیدرودینامیکی حدود ۴۲۵ نانومتر دارند. مقدار پتانسیل زتا آن ها نیز حدود ۱۷- میلی ولت به دست آمد. در آزمون MTT ، مقدار IC ₅₀ برای نانوذرات گرافنی پس از ۲۴ و ۴۸ ساعت به ترتیب 3/6 و 33/ 0 میکرومولار بود که به ترتیب 6/3 و 6/1 برابر مؤثرتر از نانوذرات بدون گرافن عمل کردند. علاوه بر این، تخریب غشای میتوکندری در غلظت ۱۰۰ میکرومولار در مقایسه با گروه کنترل، به طور معنی داری افزایش یافت. نتیجه گیری: در این پژوهش، نانوذرات G–Co₃O₄/Nd₂O₃ با موفقیت سنتز و شناسایی شدند. نتایج نشان دادند که نانوذرات حاوی گرافن در مقایسه با نمونه های بدون گرافن، اثر ضدسرطانی قوی تری دارند، به گونه ای که باعث افزایش تولید گونه های فعال اکسیژن و فروپاشی غشای میتوکندری شدند. این آثار به صورت وابسته به زمان و غلظت، می توانند به عنوان گزینه ای نویدبخش در درمان هدفمند سرطان پستان مطرح شوند.