فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: گیـاه درمنۀ دشتی از خانوادۀ کاسنی است که به طور سنتی به عنوان ضدعفونی کنندۀ طبیعی، مسکن، ضدالتهاب و در درمان مشکلاتی مانند سوءهاضمه، تب، سردرد و التیام زخم ها استفاده می‏شود. هدف این مطالعه بررسی اثرات ضداضطرابی عصارۀ متانولی درمنۀ دشتی در موش های صحرایی بود. مواد و روش‏ها : در این مطالعۀ آزمایشی، موش های نر به شش گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، سه گروه درمانی با دوزهای ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم از عصاره، گروه دریافت کننده ۴۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم عصاره به همراه فلومازنیل و گروه دریافت کنندۀ دیازپام. رفتار اضطرابی با استفاده از دستگاه ماز صلیبی‏شکل اندازه گیری شد که یک آزمون استاندارد رفتاری برای سنجش اضطراب در جوندگان است. داده ها با نرم افزار Instat نسخۀ 3.1 تحلیل و سطح معناداری 05/0> P در نظر گرفته شد. ملاحظات اخلاقی نیز رعایت شد. یافته‏ ها : نتایج نشان داد دیازپام و دوز بالای ۴۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم عصاره، به طور معناداری تعداد ورود و زمان حضور در بازوهای باز را افزایش داده و زمان حضور در بازوهای بسته را کاهش دادند که نشان دهندۀ کاهش اضطراب است. همچنین، مصرف فلومازنیل به همراه عصاره اثرات ضداضطرابی را کاهش داد . نتیجه‏ گیری : نتایج مطالعۀ حاضر نشان داد که درمان با عصارۀ متانولی گیاه درمنۀ دشتی به‏خصوص 2 دوز بالای آن به‏طور معنی داری شاخص های اضطراب را تحت‏تأثیر قرار داده است. همچنین، ازآنجاکه فلومازنیل، آنتاگونیست گیرنده های بنزودیازپینی است، با توجه به نتایج این ‏ چنین برمی آید که عصارۀ متانولی گیاه درمنۀ دشتی، اثرات ضداضطرابی خود را از طریق گیرنده های بنزودیازپینی اعمال می کند.