فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: ایستمین-1 نوعی آدیپوکاین نوظهور با عملکرد ضدالتهابی است که در تنظیم متابولیسم گلوکز و بروز دیابت نوع دو نقش دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات تناوبی شدید ( HIIT ) در سطوح ایستمین-1 بافت چربی و شاخص مقاومت به انسولین ( HOMA-IR ) در موش های چاق دیابتی بود. روش کار: بیست سر رتِ نرِ نژادِ ویستار (10 تا 1۲ هفته، 20/11 ± 40/276 گرم) با رژیم غذایی پرچرب و تزریق داروی استرپتوزوتوسین چاق و دیابتی شدند. سپس، به شیوۀ تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (10 سر در هر گروه) تقسیم شدند. رت ها در گروه تجربی در هشت هفته HIIT دویدن روی نوار گردان در شدت 85 تا 90 درصد سرعت بیشینه، 6 تا 12 نوبت با یک دقیقه تناوب استراحت و پنج روز در هفته شرکت کردند. همۀ رت ها پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخص های مورد بررسی ارزیابی شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و زوجی و آزمون هم‏بستگی پیرسون در سطح معنی داری کمتر از 05/0 انجام شد. یافته ها: اجرای هشت هفته HIIT ضمن افزایش معنی دار سطوح ایستمین-1 بافت چربی (006/0= P ) با کاهش معنی دار سطوح انسولین (007/0= P )، HOMA - IR (032/0= P ) و وزن (029/0= P ) در گروه تجربی در مقایسه با کنترل همراه بود. علاوه بر این، سطوح گلوکز ناشتای خون (024/0= P ) و وزن (005/0= P ) در گروه تجربی در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون با کاهشی معنی دار همراه بود. همچنین، بین تغییرات سطوح ایستمین-1 پس از هشت هفته HIIT با تغییرات انسولین، ارتباطی معنی دار وجود داشت ( 014/0= P ). نتیجه گیری: چنین به نظر می رسد هشت هفته HIIT ضمن بهبود ترکیب بدن، احتمالاً به واسطۀ افزایش ایستمین-1 سبب تعدیل مقاومت به انسولین در موش های چاق دیابتی شده است.