تأثیر تمرینات هوازی بر اینترلوکین 6 و اینترلوکین 10 در بیماران مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس: مروری نظام مند و فراتحلیل

نویسندگان
doi
10.22034/nkums.17.4.10
چکیده

مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس ( MS ) نوعی بیماری خودایمنی و التهابی مزمن است که ورزش، به ویژه تمرینات هوازی، به عنوان درمان تعدیل کننده آن مورد توجه قرار گرفته است. ازاین رو، هدف مطالعه حاضر مرور نظام مند همراه با فراتحلیل بر نتایج پژوهش هایی است که تأثیر تمرینات هوازی در اینترلوکین 6 و اینترلوکین 10 در آن ها در بیماران مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس بررسی شدند. روش کار: جست وجو در پایگاه های اطلاعاتی اصلی، شامل PubMed ، Web of Science ، Scopus ، Sid و Magiran ، تا 22 بهمن 1403 (فوریه 2025) برای مطالعات تمرین هوازی در برابر گروه شاهد روی سایتوکاین های اینترلوکین 6 و اینترلوکین 10 صورت گرفت. تفاوت میانگین استانداردشده و فاصله اطمینان 95 درصد با استفاده از نرم افزار CMA2 برای تعیین اندازه اثر استفاده شد. یافته ها: هفت مطالعه شامل 295 آزمونی مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس به فراتحلیل حاضر وارد شدند. نتایج نشان می دهد که تمرین هوازی به کاهش غیرمعنادار IL-6 ] 216/0 P= ، (178/1- تا 266/0) Pg/ml 456/0- = [WMD و افزایش غیرمعنادار IL-10 ] 272/0 P= ، (352/0- تا 246/1) Pg/ml 447/0 = [WMD در مقایسه با گروه شاهد در بیماران مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس منجر شد. نتیجه گیری: تمرینات هوازی می تواند با افزایش توان فیزیکی، موجب تنظیم و تعادل سایتوکاین های التهابی، ضدالتهابی و تعدیل در شاخص هایی شود که به کاهش IL-6 و افزایش IL-10 در بیماران مولتیپل اسکلروزیس منجر می شوند و متخصصان می توانند در کنار درمان های دارویی، برای این بیماران از این تمرین ها به عنوان درمان مکمل استفاده کنند.