تأثیر تمرین ترکیبی و مکمل یاری ال آرژنین بر مقاومت به انسولین، ترکیب بدن و سطوح IL-6 در مردان چاق
نویسندگان
doi
10.22034/nkums.17.4.29چکیده
مقدمه: باوجود تأثیرات ضدالتهابی تمرین ورزشی و مصرف الآرژنین، تأثیرات هم زمان این دو مداخله در عوامل التهابی مختلف هنوز نامشخص است. هدف از این مطالعه، تعیین تأثیر تمرین ترکیبی و مکملیاری الآرژنین در مقاومت به انسولین، ترکیب بدن و سطوح IL-6 در مردان چاق بود. روش کار: تعداد 48 مرد چاق (میانگین شاخص توده بدنی kg.m2 34/1 ± 97/31) به صورت تصادفی در چهار گروه (هر گروه دوازده نفر)، شامل گروههای تمرین، الآرژنین، دارونما و تمرین+الآرژنین، دسته بندی شدند. تمرین ورزشی از نوع ترکیبی و شامل فعالیت ورزشی مقاومتی و استقامتی بود که سه جلسه در هفته و به مدت هشت هفته اجرا شد. مصرف الآرژنین نیز روزانه شش گرم بود که در سه وعده دوگرمی مصرف شد. سطوح گلوکز، انسولین و IL-6 با استفاده از کیتهای اختصاصی اندازهگیری و نتایج با نرم افزار آماری SPSS نسخه 24 تجزیه وتحلیل شد. یافتهها: نتایج حاضر کاهش معنادار سطوح IL-6 را در گروه تمرین در مقایسه با گروههای دارونما (004/0= P ) و ال آرژنین (003/0= P ) و همچنین در گروه تمرین+الآرژنین در مقایسه با گروههای دارونما (002/0= P ) و الآرژنین (002/0= P ) نشان داد. مقاومت به انسولین نیز در گروههای تمرین و تمرین+الآرژنین در مقایسه با گروههای دارونما و الآرژنین کاهش معناداری یافت (001/0> P ). نتیجهگیری: نتایج حاضر، تأثیرات ضدالتهابی تمرین ترکیبی به تنهایی و همراه با مصرف الآرژنین را تأیید کرد. باوجوداین، مصرف مکمل الآرژنین به مدت هشت هفته، نتوانست تأثیر ضدالتهابی تمرین ترکیبی را در مردان چاق به صورت معناداری افزایش دهد.