تأثیر شش ماه تمرینات عصبی ـ عملکردی در منزل بر شاخص های التهابی کاربردی، خستگی و مقیاس ناتوانی در بیماران مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس دارای اختلال شناختی
نویسندگان
doi
10.22034/nkums.17.4.39چکیده
مقدمه: تمرینات ورزشی یکی از موثرترین مداخلات مورد استفاده در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر شش ماه تمرینات عصبی- عملکردی در منزل بر شاخصهای التهابی کاربردی، خستگی و مقیاس ناتوانی در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس دارای اختلال شناختی بود. روش کار: در این مطالعه 62 بیمار (55 زن و 7 مرد) پس از تشخیص اختلال شناختی به صورت تصادفی به دو گروه تمرینات عصبی ـ عملکردی و کنترل تقسیم شدند. پس از یک ماه تمرین در مرکز، بیماران به مدت شش ماه تمرینات در منزل را به صورت سه جلسه در هفته انجام دادند. در ویزیت های ماهانه وضعیت بیمار، ارائه برنامه ماهانه و برطرف کردن مشکلات احتمالی بیماران انجام شد. یک هفته قبل و پس از اتمام پروتکل ارزیابی وضعیت ناتوانی، خستگی و شاخص های التهابی کاربردی (نسبت نوتروفیل به لنفوسیت ( NLR )، نسبت پلاکت به لنفوسیت ( PLR ) و شاخص التهاب سیستمیک ( SII )) انجام شد. برای مقایسه های بین گروهی (تفاضل پیشآزمون ـ پس آزمون) از آزمون t مستقل و برای مقایسه های درون گروهی از آزمون t هم بسته استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد شش ماه تمرینات عصبی ـ عملکردی در منزل موجب بهبود معنی دار نمره مقیاس ناتوانی (002/0 P = )، نمره خستگی (001/0 P = )، نسبت نوتروفیل به لنفوسیت ( NLR ) (044/0 P = )، نسبت پلاکت به لنفوسیت ( PLR ) (039/0 P = ) و شاخص التهاب سیستمیک ( SII ) (045/0 P = ) در مقایسه با گروه کنترل شد. نتبجه گیری: در شرایطی همچون پاندمی کووید19، گرما و سرمای شدید یا دسترسی نداشتن به اماکن ورزشی به دلایل مختلف، تمرینات عصبی ـ عملکردی بلندمدت در منزل با رعایت اصل اضافه بار تدریجی با شیب کم، می تواند مداخله ای مؤثر برای بهبود خستگی، میزان ناتوانی و التهاب سیستمیک در بیماران مبتلابه مالتیپل اسکلروزیس باشد.