ارزیابی میزان دوز دریافتی پرسنل اتاق عمل های ارتوپدی و ستون فقرات حین استفاده از دستگاه C-arm با استفاده از روش های تجربی و شبیه سازی مونت کارلو
نویسندگان
doi
10.32592/nkums.17.2.75چکیده
مقدمه: با گسترش استفاده از C-arm در جراحی ها، کارکنان بیشتر در معرض خطر اشعه هستند. ارزیابی دقیق میزان دوز دریافتی در جراحی های مختلف یکی از اقدامات مهم برای پیشگیری از عوارض پرتوها است. این مطالعه با هدف ارزیابی میزان دوز دریافتی پرسنل اتاق عمل های ارتوپدی و ستون فقرات حین استفاده از دستگاه C-arm ، با بهره گیری از روش های تجربی و شبیه سازی مونت کارلو انجام شد. روش کار: این مطالعه، مطالعه ای مقطعی است که از مهر تا اسفند 1402 انجام شد. برای ثبت دوز جذبی از دوزیمتر TLD 100 و به جای انسان از مولاژ استفاده شد. دوزیمتر روی تیروئید مولاژ قرار گرفت. مولاژها، هم در پشت و هم در جلوی دیوار سربی در سه سمت راست، وسط و چپ قرار گرفتند و دستگاه C-arm برای شبیه سازی جراحی های ارتوپدی و نوروسرجری در دو وضعیت قدامی-خلفی و لترال قرار گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از اس پی اس اس 24 انجام شد. سطح معناداری آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد . یافته ها: به طورکلی، دوز جذبی مولاژها در وضعیت پشت دیوار سربی به طور معناداری کمتر از وضعیت جلوی دیوار بود ( P<0/05 ). هنگامی که مولاژ جلوی دیوار باشد، دوز بیشتری در حالت لترال C-arm نسبت به قدامی-خلفی دریافت می کند ( P<0/05 ) . همچنین، هنگامی که مولاژ پشت دیوار سربی در سمت وسط و چپ باشد، دوز بیشتری در حالت قدامی-خلفی C-arm نسبت به لترال دریافت می کند ( P<0/05 ). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان دهنده تأثیر چشمگیر موقعیت دستگاه C-arm و همچنین استفاده از تجهیزات محافظتی بر میزان دوز دریافتی پرسنل اتاق عمل در جراحی های ارتوپدی و نوروسرجری است و بر اهمیت استفاده از محافظ های مناسب هنگام کار با C-arm تأکید دارد.