مقایسه آزمایشگاهی اثر ترکیبی غلظت های مختلف عصاره دو گیاه گزنه (Urtica dioica) و مریم گلی (Salvina officinalis) با دهان شویه کلرهگزیدین روی پاتوژن موجود در پلاک دندانی (استرپتوکوکوس موتانس)
نویسندگان
doi
10.32592/nkums.17.2.56چکیده
مقدمه: پوسیدگی دندان یک بیماری عفونی ناشی از کلونیزاسیون باکتری ها است . استرپتوکوکوس موتانس به عنوان عامل اصلی پوسیدگی دندان انسان، عمدتاً در بیوفیلم هایی که روی سطوح دندان تشکیل می شوند قرار می گیرد، که به عنوان پلاک دندانی نیز شناخته می شود. کلرهگزیدین رایج ترین دهان شویه استاندارد شناخته شده است؛ اما به دلیل عوارض مصرف آن، محققان به دنبال موارد جای گزین هستند. ازاین رو، در این مطالعه به مقایسه آزمایشگاهی اثر ترکیبی غلظت های مختلف عصاره دو گیاه گزنه ( Urtica dioica ) و مریم گلی ( Salvia officinalis ) با دهان شویه کلرهگزیدین روی پاتوژن موجود در پلاک دندانی (استرپتوکوکوس موتانس) پرداخته شد. روش کار: ترکیبی از غلظت های مختلف عصاره اتانولی گیا هان دارویی مریم گلی و گزنه تهیه، و اثر آن در رقت های مختلف علیه باکتری استرپتوکوکوس موتانس به روش های انتشار دیسک، چاهک پلیت و ممانعت از تشکیل بیوفیلم بررسی شد. یافته ها: در تمام روش ها (انتشار دیسک، چاهک پلیت و تشکیل بیوفیلم) بیشترین اثربخشی مشاهده شده بعد از کلرهگزیدین و سیپروفلوکساسین، مربوط به عصاره صددرصدی گیاه مریم گلی بود. با توجه به نتایج تشکیل بیوفیلم نیز تنها عصاره صددرصدی مریم گلی اثربخشی مناسبی علیه باکتری استرپتوکوکوس موتانس داشت. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهند که اثربخشی کلرهگزیدین و سیپروفلوکساسین از عصاره های گیاهی بیشتر است، اما از بین عصاره های آزمایش شده بیشترین اثربخشی مربوط به مریم گلی با صد درصد غلظت بود.