بررسی تغییرات ریزساختاری با استفاده از تصویربرداری کورتوز انتشار در تمایز عود گلیوما و بافت نرمال

نویسندگان
doi
10.32592/nkums.17.1.74
چکیده

مقدمه: برنامه ریزی قبل از جراحی برای برداشتن تومور گلیوما و درمان رادیوتراپی به ترسیم مناسب مناطق توموری و اطراف تومور مغز نیاز دارد. هدف از این مطالعه بررسی اهمیت پارامترهای مختلف انتشار، به ویژه پارامتر میانگین کورتوز ( MK ) در افتراق بین نواحی تومور عودکننده، ادم و نواحی نرمال است. روش کار: نوزده بیمار مبتلا به گلیومای درجه بالا پس از عمل تحت تصویربرداری دیفیوژن قرار گرفتند. ما مدل های تصویربرداری تانسور انتشار ( DTI ) و تصویربرداری کورتوز انتشار ( DKI ) را برای ارزیابی داده ها در نواحی موردنظر ( ROI ) که به طور دستی ترسیم شده اند، استخراج و از پارامترهای مشتق شده آن ها برای توصیف نواحی ادم، توموری و نرمال مغز استفاده کردیم. برای تعیین اهمیت پارامترهای سه گروه عودکننده، ادم و نرمال، از آزمون Wilcoxon استفاده شد. از آزمون من ویتنی ( Mann - Whitney ) برای تعیین معنی داری بین دو گروه عودکننده و نرمال و همچنین بین عودکننده و ادم نیز استفاده گردید. یافته ها: با در نظر گرفتن مقدار p کوچک تر از 05/0، پارامترهای ضریب انتشار ظاهری ( ADC )، میانگین انتشار ( MD ) و MK بین برخی از سه گروه بالا تفاوت معنی داری داشتند. ADC و MD بین دو گروه عودکننده و نرمال با مقادیر 041/0 p هر دو (05/0 p< ) تفاوت معنی داری نشان دادند. علاوه براین، تفاوت معنی داری در MK بین دو گروه عودکننده و نرمال با مقدار 02/ 0 p وجود داشت (05/ 0 p < ) نتیجه گیری: پارامترهای دیفیوژن در افتراق بین نواحی عودکننده و نرمال در گلیوم های با درجه بالا بعد از عمل و پس از درمان امیدبخش است.