سنجش نگرش به اتانازی در پرستاران شاغل در بخش های مراقبت های ویژه بیمارستان های آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی در سال 1402
نویسندگان
doi
10.32592/nkums.16.4.69چکیده
مقدمه: درمورد اتانازی مباحث بسیار زیادی در زمینه های اخلاق، دین و قانون وجود دارد و مخالفان و موافقان آن هرکدام از منظر خود به آن می نگرند و دلایل خاص خود را بیان می کنند. این مسئله درگیری های مختلفی را در حوزه اخلاق، دین و پزشکی برانگیخته است و از آن به عنوان یکی از بحث برانگیزترین موضوع های اخلاقی پزشکی یاد شده است. ازاین رو، این مطالعه با هدف سنجش نگرش به اتانازی در پرستاران شاغل در بخش های مراقبت های ویژه بیمارستان های آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی انجام شده است. روش کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی است که به صورت مقطعی انجام شده است. درمجموع، 164 پرستار شاغل در بخش های ویژه از 3 بیمارستان بنت الهدی، امام علی(ع) و امام حسن(ع) مشارکت داشتند. نگرش به اتانازی با مقیاس نگرش به اتانازی بررسی شد. تحلیل آماری با نرم افزار SPSS نسخه 23 تجزیه وتحلیل گردید. سطح معنی داری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها : نتایج مطالعه حاضر نشان داد 6/50 درصد پرستاران نگرش منفی و 4/49 درصد نگرش مثبت نسبت به اتانازی دارند. میانگین نمرات حیطه ملاحظات اخلاقی 19/34، حیطه ملاحظات عملی 88/، حیطه ارج به زندگی 66/11 و حیطه باورهای طبیعت گرایانه 54/5 بود. همچنین، بین نوع نگرش به اتانازی با متغیّرهای دموگرافیگ ارتباط معنی دار آماری وجود نداشت. نتیجه گیری: با توجه به حرمت مرگِ ترحّمی ازلحاظ فقهی و شرعی، در دوره آموزش برای پرستاران با دقت بیشتری به پدیده اتانازی پرداخته شود.