بررسی میزان شیوع و تایپ های مولکولی سویه های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین و ونکومایسین در بینی پرسنل بیمارستان امام حسن (ع) بجنورد در پاییز 1400

نویسندگان
doi
10.32592/nkums.16.2.61
چکیده

مقدمه: عفونت های بیمارستانی معضلی جهانی است که از دهه ۸۰ به چالش و معضلی درمانی در بیمارستان های سراسر جهان مبدل شده است. یکی از منابع اصلی عفونت های بیمارستانی پرسنل هستند. هدف از مطالعه حاضر بررسی فراوانی و مقایسه میزان کلنیزاسیون استافیلوکوکوس اورئوس، مقاومت های آنتی بیوتیکی و نهایتاً تایپ های مولکولی آن در پرسنل بخش های کلیدی بیمارستانی شامل اورژانس، عفونی، CCU و ICU است. روش کار: نمونه های سوآپ بینی از پرسنل بخش های اورژانس، عفونی، CCU و ICU بیمارستان امام حسن (ع) بجنورد در پاییز 1400 جمع آوری شد و کشت آن ها صورت گرفت. تأیید سویه های استافیلوکوکوس اورئوس توسط تست های بیوشیمیایی انجام شد و برای تأیید حساسیت دارویی از روش دیسک دیفیوژن و تست آگار اسکرین استفاده شد . استخراج DNA ژنومیک انجام شد و واکنش PCR برای بررسی حضور ژن های مقاومت صورت گرفت. تعیین گروه agr ، تعیین تیپ SCC mec و بررسی حضور ژن توکسین های pvl ، tsst و etc انجام شد. یافته ها : در بررسی ها، از 214 نمونه سوآپ بینی پرسنل، 75 نمونه حاوی استافیلوکوکوس اورئوس بود. میزان شیوع MRSA ۳/۶۵ درصد بود. در بررسی تایپ های SCC mec در سویه های MRSA ، شایع ترین تایپ SCC mecIII بود. از گروه های agr ، شایع ترین تایپ I بود و از نظر میزان فراوانی ژن های توکسین های pvl ، tsst و etc شیوع بالایی داشتند. نتیجه گیری: با توجه به افزایش سطح بهداشت عمومی و محیطی در بیمارستان ها استافیلوکوکوس اورئوس های کلنیزه کننده بینی پرسنل در اثر فشار انتخابی، مقاومت آنتی بیوتیکی و پاتوژنیسیتی بالاتر دارند، لذا در صورت انتقال به بیماران، بیماری های سخت تری می توانند ایجاد کنند.