اثر هشت هفته تمرین تداومی با شدت متوسط و تناوبی شدید همراه با مصرف بهارنارنج بر برخی نشانگرهای بیوژنز میتوکندریایی در بافت قلب موشهای صحرایی سالمند
نویسندگان
doi
10.52547/nkums.14.2.11چکیده
مقدمه: اضطراب یکی از رایجترین واکنشهای روان شناختی در بیماران منتظر جراحی است و معمولا آنها سطح خاصی از اضطراب را تجربه میکنند. آروماتراپی، نوعی درمان مکمل است که در آن استنشاق رایحه میتواند باعث تغییر بالانس اتونومیک به سمت برتری پاراسمپاتیک شده و باعث آرامسازی فرد شود. مطالعه مروری حاضر با هدف بررسی نتایج کارآزمایی های بالینی انجام شده در مورد تأثیر استنشاق اسطوخودوس بر اضطراب و درد بیماران تحت عمل جراحی انجام شد. روش کار: در این مطالعه تجربی تعداد 49 سر موش صحرایی ماده سالمند (سن 16-18 ماهه ، و وزن 280-320 گرم) به طور تصادفی به گروههای ( 1) کنترل، ( 2) شم (حلال بهار نارنج)، ( 3) بهار نارنج، ( 4) تمرین تداومی، ( 5) تمرین تناوبی، ( 6) تمرین تداومی+بهار نارنج و ( 7) تمرین تناوبی+بهار نارنج تقسیم شدند. تمرینات تناوبی با شدت 85-110 درصد 31 VO2max و سرعت 31-45 متر بر دقیقه و تمرینات تداومی با شدت 65 درصد VO2max با سرعت 20-25 متر بر دقیقه انجام شد؛ مصرف بهار نارنج به میزان mg/kg/day 300 به صورت صفاقی بود. مقادیر بیانژنی گیرنده پروکسی زوم گاما فعال شده با کواکتیویتور آلفا ،(PGC-1α) سیرتوئین 1 (SIRT1) و سیرتوئین 3(SIRT3) در بافت قلب اندازه گیری شد. جهت تجزیه و تحلیل یافتهها از آزمون آنالیز واریانس یکراهه به همراه آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (0/05 > P ). یافته ها: تفاوت معنی داری در مقادیرSIRT و 3 SIRT1 ،PGC-1αدر گروههای تحقیق وجود داشت مقادیر بیان SIRT و 1 PGC-1α قلبی در گروههای تمرین تداومی، تناوبی و بهار نارنج تفاوت معنی داری با گروه کنترل نداشت. ولی در گروه تمرین تناوبی سطوح SIRT نسبت به گروهشم به طور معنی داری بالاتر بود همچنین مقادیر SIRT1 ،PGC-1α SIRT3 در گروههای تمرین تداومی+بهارنارنج و تمرین تناوبی+بهارنارنج به طور معنی داری بالاتر از گروه کنترل بود (0/05 > P ). )افزایش بیانPGC-1α در گروه ترکیبی تمرین تداومی+بهارنارنج معنادارتر از از سایر گروهها بود. ولی افزایش SIRTدر گروههای تمرین به ویژه تمرین تناوبی بیشتر از سایر گروهها بود (0/05 > P ). نتیجه گیری: به نظر میرسد تمرین تناوبی و تداومی همزمان با مصرف عصاره بهار نارنج موجب بهبود بیوژنز میتوکندریایی در بافت قلب موش های صحرایی سالمند میگردند.