نکاتی پیرامون مرجعیت علمی با نگاهی به نقشآفرینی دانشجویان در تحقق آن و موانع موجود
نویسندگان
1 استادیار، گروه فارماکولوژی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران
2 استادیار، گروه فارماکولوژی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران
3 کارشناسارشد زبان، مرکز برنامهریزی و نظارت راهبردی، معاونت آموزشی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران
4 مربی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران
5 استادیار، گروه زبان، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران
6 استادیار، گروه تغذیه، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران
doi
چکیده
مرجعیت به معنای مراجعه مستمر دیگران به یک فرد یا سازمان بدلیل قابلیت ها و پتانسیل های آن فرد یا سازمان تعریف شده است (1). مرجعیت علمی و آینده نگاری یکی از بسته های 11 گانه طرح تحول و نوآوری در آموزش علوم پزشکی است. به جهت آشنائی مقدماتی با مصداق این تعریف در شرایط موجود و نزدیک کردن ذهنیت با مفهومی که بیان گردید باید گفت یکی از مصادیق مهم مرجعیت که نقداً می توان به آن اشاره کرد شاخص استنادها (2) یا میزان رجوع دیگران به مقالات است که بیانگر ارزش و کاربرد یک مقاله در یک حوزه است و یا بعبارتی افزایش میزان ارجاعات، بیانگر مرجعیت نویسنده یا یک کشور و یا حتی مؤسسه تحقیقاتی و دانشگاه یا مجله خاص در آن موضوع خاص می باشد. پرواضح است که تولید علم به این معنا شرط لازم برای مرجعیت است اما کافی نیست و این مفهوم مدنظر این نوشتار نمی باشد.
