تأثیر یک دوره تمرینات مقاومتی بربیان ژنBDNF و حافظه احتزاری موش های صحرایی مسموم شده با آستروئید آنابولیک استانازول
نویسندگان
doi
10.52547/nkums.13.4.59چکیده
مقدمه: امروزه بهره گیری از مواد نیروزا به معضل پیچیده ای در ورزش تبدیل شده است که در این بین نقش آستروئیدهای آنابولیک – آندروژنیک غیر قابل انکار می باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرینات مقاومتی بر بیان ژن BDNF و حافظه احتزاری موش های صحرایی مسموم شده با آستروئید آنابولیک استانازول بود. روش کار: در این مطالعه تجربی 18 سر موش صحرایی از نژاد اسپراگ-دوالی با محدوده وزن 150 تا 200 گرم و میانگین سنی 8 هفته به طور تصادفی به سه گروه 6 سری شامل 1) شم (مصرف نرمال سالین)، 2) استانازول، 3) مصرف استانازول همراه با تمرین مقاومتی تقسیم شدند. در مدت هشت هفته گروه های استانازول و تمرین مقاومتی+ استانازول روزانه mg/kg 5 استنازول به صورت صفاقی دریافت نمودند و گروه تمرین مقاومتی + استانازول سه جلسه در هفته تمرین مقاومتی را انجام دادند. اندازه گیری BDNF در بافت هیپوکامپ به روش الایزا و حافظه احتزاری با استفاده از آزمون شاتل باکس صورت گرفت. جهت بررسی طبیعی بودن توزیع یافته ها از آزمون کولموگروف- اسمیرنوف و جهت تجزیه و تحلیل یافته ها از آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه همراه با آزمون تعقیبی توکی در نرم افزار SPSS استفاده شد (05/0 ≥P ). یافته ها: استانازول اثر معناداری برکاهش بیان ژن BDNF و حافظه احتزاری (001/0= P ) داشت. بااین وجود تمرین مقاومتی منجر به افزایش BDNF (001/0=P ) و حافظه احتزاری (006/0= P ) در موش های صحرایی مسموم شده با استانازول شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر به نظر می رسد تمرین مقاومتی دارای اثرات سینرژیستی بر بهبود BDNF وحافظه احتزاری در موش های صحرایی مسموم شده با استانازول می باشد.