فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: صرع، نوعی بیماری مزمن و چندعاملی همراه با تشنج ¬ های ناگهانیِ تکراری است. کاربامازپین، معمول ¬ ترین دارو برای درمان صرع می ¬ باشد. در این طرح تحقیقاتی، به بررسی اثرات ضدتشنجی کاربامازپین، در طی صرع ¬ زائی ناحیه هیپوکامپ پشتی با روش کیندلینگ الکتریکی، بر شاخص ¬ های تشنجی در موش ¬ های صحرائی نر بالغ پرداخته ¬ می ¬شود. روش کار: این مطالعه از نوع تجربی است. در این مطالعه تعداد 49 سر موش صحرایی نر بالغ به طور تصادفی به 7 گروه تقسیم شدند: کنترل، شاهد جراحی و شاهد دارو، کیندل، گروه ¬ های دریافت کننده دارو-کیندل و گروه حلال-کیندل. حیوانات گروه کیندل( KND )، تحریکات روزانه کیندلینگ را به روش سریع، در ناحیه CA1 هیپوکامپ پشتی دریافت می ¬ کردند. در گروه ¬ های دارو-کیندل ( CBZ20K و CBZ40K )، قبل از دریافت تحریکات کیندلینگ، مقادیر 20 mg/kg و 40mg/kg داروی کاربامازپین تزریق می ¬ شد. در گروه متیل ¬ سلولز+کیندل ( MCK )، قبل از دریافت تحریکات کیندلینگ، مقدار 2/. میلی ¬ لیتر محلول 5/.% متیل ¬ سلولز (کمک حلال کاربامازپین) تزریق می ¬ شد. شاخص ¬ های شدت تشنج، مدت امواج تخلیه متعاقب و مدت تشنج در ضمن اجرا ثبت می ¬ شدند. تجزیـه و تحلیل داده ¬ های رفتار تشنجی با استفاده آزمون ¬های آنالیز واریانس و کروسکال-والیس انجام شدند. یافته ها: نتایج نشان می دهند که، بین میانگین شدت تشنج در مقایسه دو به دوی گروه ¬ ها اختلاف معنی ¬ دار وجود دارد. ولی، بین میانگین مدت امواج تخلیه متعاقب در دو گروه MCK و CBZ40K اختلاف معنی ¬ دار وجود ندارد. به ¬ علاوه، بین میانگین مدت تشنج در دو گروه KND و MCK اختلاف معنی ¬دار آماری وجود ندارد. نتیجه گیری: نتایج نشان می ¬ دهند که مقدار موثر ( 40 mg/kg ) کاربامازپین در گروه CBZ40K موجب کاهش شدت تشنج، مدت زمان امواج تخلیه متعاقب و مدت تشنج در مقایسه با موش ¬ های صحرایی گروه KND می ¬ شود.