پیامدهای کینه توزی سازمانی پرستاران: یک مطالعه تحلیل محتوا
نویسندگان
doi
10.52547/nkums.13.2.38چکیده
مقدمه: کینه توزی از جمله رفتارهای انحرافی است که به طور مرتب در بین پرستاران اتفاق می افتد و هزینه های قابل توجهی در اثر این نوع رفتارها به بیمارستان ها تحمیل می شود. این پژوهش با هدف شناسایی پیامدهای کینه توزی در بین پرستاران بیمارستان های دولتی خراسان شمالی انجام شد. روش کار: این پژوهش، یک مطالعه ی کیفی از نوع تحلیل محتوا و با هدف کاربردی بود که داده های آن در سال 1398 با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند از نوع گلوله برفی تا مرحله اشباع و مصاحبه انفرادی نیمه ساختارمند با 18 نفر از سوپروایزرها، مدیران بخش ها و پرستاران با سابقه بیمارستان های دولتی خراسان شمالی جمع آوری گردید. در پژوهش حاضر برای اعتباربخشی از معیارهای قابلیت اعتماد لینکلن و گوبا استفاده شد و جهت رعایت ملاحظات اخلاقی، کد اخلاق از دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی اخذ گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوا کیفی هدایت شده گرانهیم و لاندمن انجام گرفت. یافته ها: پس از تجزیه و تحلیل مصاحبه ها تعداد 34 کد معنی دار منحصر به فرد شناسایی، و در 7 مفهوم یا عامل اصلی طبقه بندی شد. نتایج نشان داد که پیامدهای کینه توزی سازمانی عبارتند از: «آسیب پذیری زندگی کاری»، «کاهش اعتماد مردم به خدمات بیمارستانی»، «آسیب پذیری زندگی شخصی»، «کاهش کیفیت مراقبت از بیمار»، «کاهش وجدان کاری»، «خرابکاری و کارشکنی»، «آسیب مالی به سیستم». نتیجه گیری: در مجموع و باتوجه با یافته های این پژوهش می توان پیامدهای کینه توزی پرستاران را در چهار دسته پیامدهای زندگی شخصی، زندگی کاری (شغلی)، پیامدهای سازمانی و پیامدهای فراسازمانی قرار داد. این مسئله ضرورت مدیریت فردی، مدیریت سازمانی و مدیریت کلان نظام سلامت جهت کاهش اینگونه رفتارها را تصریح می کند.