اثر 8 هفته تمرین مقاومتی بر تعادل، خستگی و قدرت عضلانی در زنان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس
نویسندگان
doi
10.52547/nkums.12.3.62چکیده
زمینه و هدف: مالتیپل اسکلروزیس( ام اس) به عنوان یک بیماری التهابی مزمن سیستم عصبی مرکزی تعریف شده است که منجر به ضایعات کانونی بزرگ در ماده سفید مغز و نخاع می شود وتوسط دمیلینه شدن اولیه با وسعت متغیر از دست دادن آکسون مشخص می گردد. هدف از این پژوهش بررسی اثر هشت هفته تمرین مقاومتی بر تعادل، خستگی و قدرت عضلانی در زنان مبتلا به ام اس بود. مواد و روش ها : بدین منظور، 24 زن مبتلا به ام اس به صورت هدفمند و تصادفی به دو گروه تمرین ( 12 نفر با میانگین سن 75/2 ± 83/36 سال، میانگین وزن10/5 ± 68/42 کیلوگرم و درجه ناتوانی 80/0 ± 25/3 ) و گروه کنترل(12 نفر با میانگین سن10/5 ± 91/34 ، میانگین وزن 70/3 ± 71/64 کیلوگرم و درجه ناتوانی 90/0 ± 00/3 ) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت 8 هفته، 45 تا 60 دقیقه و سه جلسه در هفته تمرینات مقاومتی را انجام دادند. در این دوران گروه کنترل هیچ گونه فعالیت بدنی منظمی نداشت. برای ارزیابی تعادل از آزمون تعادلی برگ استفاده شد. علاوه بر آن، پرسشنامه تاثیر خستگی و شاخص موتریسیتی برای ارزیابی خستگی و قدرت عضلانی در دو گروه، قبل و بعد از دوره تمرین استفاده شد. تحلیل داده ها توسط آزمون کوواریانس در سطح معنی داری( 05 /0 < P ) با نرم افزار SPSS انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد هشت هفته تمرین مقاومتی موجب افزایش معنادار تعادل( P=0/000 )، قدرت عضلانی اندام بالاتنه( P=0/000 ) و پایین تنه( P=0/000 ) و کاهش معنادار خستگی( P=0/000 )بیماران مبتلا به ام اس می شود. نتیجه گیری: به طور کلی می توان گفت که انجام تمرینات مقاومتی برای زنان مبتلا به ام اس سودمند بوده و می تواند سبب بهبود برخی از شاخص های عملکردی در این بیماران گردد. لذا پیشنهاد می شود این تمرینات به عنوان بخشی از مداخله درمانی در برنامه توانبخشی و بهبود مبتلایان مورد توجه قرار گیرد.