بررسی روایی و پایایی مقیاس آسایش اجتماعی در سالمندان ایرانی در سال 1395

نویسندگان
doi
10.52547/nkums.12.2.20
چکیده

مقدمه: امروزه با سالخوردگی جمعیت، سالمندان با مسائل اجتماعی مختلفی رو به رو شدهاند. آسایش و سلامت اجتماعی سالمندان در این بین از مقوله های مهم و مغفول بوده است که با کیفیت زندگی آنان ارتباط نزدیکی دارد. تاکنون مقیاس آسایش اجتماعی در جامعه سالمندان مورد روایی و پایایی قرار نگرفته است، لذا هدف این مطالعه بررسی روایی و پایایی مقیاس آسایش اجتماعی در سالمندان ایرانی در سال 1395 است. روش کار: این مطالعه، یک مطالعه هنجاریابی است. شرکت کنندگان، 550 نفر سالمند مقیم شهر تهران که از مراکز و خانه های بهداشت به طور تصادفی انتخاب گردیدند. این مطالعه بر روی مقیاس آسایش اجتماعی Social Well-being Scale انجام شد. برای بررسی داده ها از آمارهای توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی اکتشافی و آلفا کرونباخ با استفاده از نرم افزار 22 SPSS V. استفاده شد. یافته ها: شرکت کنندگان شامل 9 / 58 درصد مرد و 1 / 41 درصد زن بودند. میانگین سنی 67 / 6 ± 09 / 66 بود. آلفا کرونباخ 94 / 0 بود. روایی سازه با روش تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که مقیاس از پنج جزء انسجام اجتماعی، پذیرش اجتماعی، مشارکت اجتماعی، شکوفایی اجتماعی و انطباق اجتماعی تشکیل شده است. نتیجه گیری: مقیاس آسایش اجتماعی از پایایی و روایی مناسبی در سالمندان ایرانی برخوردار است. بنابراین میتواند برای ارزیابی آسایش و سلامت اجتماعی سالمندان ایرانی مورد استفاده قرار بگیرد