بررسی ارتباط تغذیه انحصاری با شیر مادر با شاخص توده بدنی در کودکان 3-6 سال در شهر بجنورد در سال 1397

نویسندگان
doi
10.52547/nkums.12.2.14
چکیده

مقدمه: چاقی در سن 6 - 3 سال به صورت اپیدمی در حال افزایش است و یکی از مهمترین عوامل خطر اضافه وزن در دوران کودکی، کاهش تغذیه با شیر مادر است. همچنین چاقی در دوران کودکی به عنوان یک پیش بینی کننده قوی چاقی در بزرگسالی مطرح است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط مصرف انحصاری شیر مادر و شاخص توده بدن در کودکان 3 - 6 سال انجام شد. روش کار: در این مطالعه مشاهده ای گذشته نگر که در سال 97 بر روی جمعیت کودکان 3 تا 6 سال شهر بجنورد انجام گردید، تعداد 445 کودک به روش نمونه گیری چند مرحله ای از مهد کودک های شهر بجنورد و مراکز پایش وارد مطالعه شدند. اطلاعات از طریق چک لیست مشخصات دموگرافیک مادر و کودک و تعیین BMI حاصل شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار SPSS ویرایش 19 و با استفاده از آزمونهای آماری انجام شد. یافته ها: علی رغم افزایش طول مدت تغذیه انحصاری با شیر مادر در گروه با وزن مطلوب نسبت به گروه اضافه وزن، اختلاف آماری معنادار بین دو گروه وجود نداشت. نتیجه گیری: از بین متغیرهای بررسی شده، شاخص توده بدنی بالاتر در مادر ارتباط مستقیم با میزان افزایش وزن کودکان نشان میدهد. کاهش وزن تولد نوزادان با چاقی نسبت عکس نشان میدهد. به این صورت که میانگین وزن کودکان هنگام تولد در گروه کم وزن، کمتر از میانگین وزنی هنگام تولد در کودکان با وزن مطلوب و اضافه وزن بوده است.