فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: دیابت از طریق اختلال در هورمون‏های جنسی می‏تواند موجب اختلالات نعوظ در مردان دیابتی نوع 2 شود، از طرفی تمرین مقاومتی بوسیله کاهش عوارض دیابت موجب بهبود این اختلال می‏شود. هدف این مطالعه، بررسی اثر تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی دی‏هیدرو‏اپی‏آندروسترون، استرادیول و اختلالات نعوظی در مردان دیابتی نوع 2 بود. روش‏ کار: در این مطالعه نیمه تجربی، نمونه آماری این پژوهش را 24 مرد مبتلا به دیابت نوع 2 با میانگین وزن 3/5 ± 1/77 کیلوگرم و شاخص توده بدن 3/3 ± 13/26 کیلوگرم بـر مترمربـع تـشکیل دادند کـه بطورتصادفی به دو گروه دیابتی همراه با تمرین مقاومتی و دیابتی کنترل تقسیم شدند. گروه‏ دیابتی همراه با تمرین مقاومتی 8 هفتـه تمـرین مقاومتی اجرا نمودنـد. سـطوح سرمی دی‏هیدرو ‏ اپی ‏ آندروسترون، استرادیول، اختلالات نعوظی و دیگر متغیرهای وابسته 48 ساعت قبل و بعد از دوره تمرینی اندازه گیری شد. داده‏ها با استفاده از آنـالیز کواریـانس ( ANCOVA ) تحلیل شد (05/0= P ). یافته‏ ها: تمرین مقاومتی در گروه دیابتی تمرین مقاومتی موجب کاهش معنادار شاخص مقاومت به انسولین ( HOMA-IR ) نسبت به گروه کنترل دیابتی شد (010/0 P= ). همچنین تمرین مقاومتی موجب کاهش معنادار سـطوح سرمی استرادیول (040/0 P= ) و افزایش معنادار سـطوح سرمی دی‏هیدرو ‏ اپی ‏ آندروسترون (030/0 P= ) در گروه دیابتی تمرین مقاومتی نسبت به گروه کنترل دیابتی شد. تمرین مقاومتی همچنین موجب افزایش عملکرد نعوضی در حیطه‏های عملکرد نعوظی (019/0 P= )، رضایت زناشویی (012/0 P= ) و مجموع امتیازات (002/0 P= ) در گروه دیابتی تمرین مقاومتی نسبت به گروه کنترل دیابتی شد. نتیجه ‏گیری: به طورکلی، بر اساس یافته‏های ما به نظر می‏رسد که تمرین مقاومتی با کاهش سطح سرمی استرادیول و افزایش سطح سرمی دی‏هیدرو ‏ اپی ‏ آندروسترون موجب بهبود عملکرد نعوظی در بیماران دیابتی نوع 2 دارد.