اثربخشی آموزش بازی درمانی به مادران بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان پسر دوره ابتدایی مبتلا به اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه
نویسندگان
doi
10.52547/nkums.11.4.1چکیده
مقدمه: اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه یک اختلال رفتاری در کودکان است که مشکلات زیادی به دنبال دارد و روش های درمانی متعددی برای کاهش این مشکلات ارائه شده است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش بازی درمانی به مادران بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان پسر دوره ابتدایی مبتلا به اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه بود . روش کار: پژوهش حاضر به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمام مادران دارای کودکان پسر دوره ابتدایی مبتلا به اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه در شهر تهران در سال 1395 بود. از بین این مادران ، 30 نفر به صورت نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. افراد به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش 15 نفر و کنترل 15 نفرگمارش شدند. قبل از اجرای مداخله آموزشی، پیش آزمون در هر دو گروه انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه ارزیابی رفتاری مخصوص کودکان راتر فرم والدین جمع آوری گردید. آموزش الگوی بازی درمانی مبتنی بر رابطه والد-کودک CPRT برای مادران گروه آزمایش در 10 جلسه 2 ساعته اجرا شد و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. سپس از هر دو گروه آزمایش و کنترل پس آزمون گرفته شد. فرضیه ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره مانکوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند . یافته ها: آموزش بازی درمانی به مادران در نمره های پرخاشگری و بیش فعالی 192 / 0 = 2 F = 5/481 ، ƞ ، اضطراب و افسردگی 253 / 0 = 2 F = 7/800 ، ƞ ، ناسازگاری اجتماعی 315 / 0 = 2 F = 10/578 ، ƞ رفتارهای ضد اجتماعی 488 / 0 = 2 ƞ ، 906 / 21 = F و اختلال کمبود توجه 211 / 0 = 2 F = 6/154 ، ƞ آزمودنی های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معناداری ایجاد کرده است 05 / 0 ≥ p . نتیجه گیری: آموزش بازی درمانی به مادران میتواند به کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان پسر دوره ابتدایی مبتلا به اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه کمک کند .