تأثیر حرکات ریتمیک بر حافظه فعال، تبحر حرکتی و مهارت نوشتن در دانش آموزان دارای اختلال نوشتاری
نویسندگان
doi
10.52547/nkums.11.1.23چکیده
مقدمه: از جمله مشکلات کودکان دارای اختلال نوشتن،اختلال در فرآیندهای شناختی می باشد . اختلال در کارکردهای حافظه فعال،اصلی ترین ویژگی کودکان با اختلال نوشتاری است.یادگیری مهارتهای نوشتاری با انجام مهارتهای حرکتی تقویت شده که این تقویت بر عملکرد،طرحواره بدنی وپردازش اطلاعات و بهبود فرآیندهای شناختی از جمله حافظه تاثیر می گذارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات حرکتی بر حافظه فعال،مهارت نوشتن و تبحر حرکتی در کودکان با اختلال نوشتاری است. روش کار : به منظور انجام پژوهش، 32 دانش آموز پسر پایه سوم تا پنجم با اختلال نوشتاری به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند سپس بصورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند.برنامه تمرینی شامل تمرینات 12 هفته ی آیروبیک بود.آزمون فراخنای حافظه عددی، آزمون مهارت دست نویسی مینه سوتا و آزمون رشد حرکتی لینکن-اوزرتسکی در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون گرفته شد. یافته ها: به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد( P ≤ 0.5 ). نتایج نشان داد که بعد از یک دوره تمرین ریتمیک نمرات تبحر حرکتی وهمچنین حافظه فعال و مهارت نوشتن بصورت معناداری افزایش یافت، یافته ها نشان داد که بین حافظه فعال با نمرات تبحر حرکتی و مهارت نوشتن ارتباط معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد که تمرینات حرکتی ممکن است به واسطه بهبود تبحر حرکتی و هماهنگی حسی و حرکتی باعث افزایش پردازش اطلاعات و بهبود حافظه فعال و نهایت بهبود نمرات نوشتن در کودکان با اختلال نوشتاری شود.