فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه : ایسکمی نقش مهمی در گسترش آسیب های پاتولوژیک در نوروپاتی های مختلف ایفاد می کند و ریپرفیوژن ناهنجاری های پاتولوژیک و فیزیولوژیک اعصاب تحت ایسکمی را تقویت می نماید . در این تحقیق اثر مدت زمان کوتاه ریپرفیوژن در آسیب ایسکمی / ریپرفیوژن طناب نخاعی موشصحرایی بررسی شده است. روش کار: هیجده سر موش صحرایی ( اسپراگو – داولی،٢٥٠-٣٥٠گرم)به٣گروهتقسیمشدند: گروه I (شم جراحی، آئورت شکمی نمایان شد)، گروه II (٦٠دقیقه ایسکمی آئورت شکمی و بدنبال آن ٤٨ ساعت ریپرفیوژن)، گروه III (٦٠دقیقه ایسکمی آئورت شکمی و بدنبال آن ٧٢ساعتریپرفیوژن).همه حیوانات در طی ٤٨ ساعت یا ٧٢ ساعتپس از جراحی بوسیله شاخص نقص حرکتی ( MDI )،مالون دی آلدئید (MDA) ،ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) و هیستوپاتولوژی ارزیابی شدند. یافته ها: میانگین نمره MDI درگروه های II و III اختلاف معنی داری ندارد (05 / 0 p> ). میانگین تعداد نورون های حرکتی سالم نخاع در گروه III بطور معنی داری کمتر از گروه II بود(05/0> p ). میانگین سطح پلاسمایی مالون دی آلدئید در گروه III نسبت به گروه II بیشتر بوده و این اختلاف معنی دار می باشد (05/0> p ).میانگین سطح پلاسمایی TAC در گروه III به طور معنی داری پایین تر از گروه II بود (05/0> p ). نتیجه گیری: این نتایج نشان می دهند که افزایش زمان ریپرفیوژن از 48 به ٧٢ ساعت ممکن است سبب افزایش فلج در اندام های عقبی موش صحرایی شود.