کیفیت بهداشتی هوای شهر بجنورد بر اساس شاخص AQI در سال 93

نویسندگان
doi
10.18869/acadpub.jnkums.9.2.253
چکیده

زمینه و هدف: پایش مداوم کیفیت هوا برای تعیین آلاینده ها و شناسایی منابع انتشار آنها یکی از راهکارهای اساسی برای کنترل آلودگی هوا به شمار می رود. بر این اساس، هدف اصلی مطالعه ی حاضر، بررسی و ارزیابی کیفیت بهداشتی هوای شهر بجنورد در سال 1393می باشد. مواد و روش کار: در این مطالعه شاخص کیفیت هوا از طریق درون یابی بین غلظت آلاینده ها برای آلاینده معیار PM 10 , SO 2 , NO 2 و CO هوای شهر بجنورد در سال 1393 محاسبه شد و بر مبنای جدول استاندارد کیفیت بهداشتی هوا در گروههای خوب، متوسط، غیربهداشتی برای گروههای حساس، غیربهداشتی، بسیار غیربهداشتی و خطرناک طبقه بندی گردید. یافته ها: نتایج نشان دادند که در 149 روز از سال شاخص کیفیت هوا بیش از استاندارد سازمان حفاظت محیط زیست ایران (100< AQI ) می باشد همچنین ذرات معلق به عنوان آلاینده مسئول شناخته شد. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد کیفیت هوای شهر بجنورد در نیمی از سال نامطلوب بوده و در وضعیت ناسالم از نظر حفظ سلامتی افراد جامعه بخصوص گروه حساس قرار دارد.