بررسی ملکولی ژنهای حدت stx1,stx2 در باکتری اشریشیاکلی جداشده از نمونه های اسهال و تعیین مقاومت آنتی بیوتیکی آنها

نویسندگان
doi
10.29252/jnkums.8.1.47
چکیده

زمینه و هدف: پاتوتایپهای مختلف اشریشیاکلی، از جمله EHEC (Enterohemorragic Escherichia coli) عامل ایجاد بیماریهای رودهای و خارج رودهای میباشند. اشریشیاکلی شیگا توکسین ( STEC )، به همراه سویههای EHEC به عنوان شایع ترین عامل ایجاد کننده اسهال در کشورهای توسعه یافته شناخته میشوند. هدف از این مطالعه، بررسی ژنهای حدت در باکتری اشریشیاکلی به روش Multiplex- PCR جداشده از نمونههای اسهال و تعیین میزان مقاومت آنتیبیوتیکی این نمونهها میباشد. مواد و روش کار: در این مطالعه توصیفی – مقطعی، پس از جمعآوری 100 نمونه اسهال انسانی از مراکز درمانی سرپایی شهر تهران، آزمایشهای کشت میکروبی و بیوشیمیایی انجام و 55 سویه باکتری اشریشیاکلی جداسازی و همزمان DNA جدایهها استخراج گردید. آزمون حساسیت آنتیبیوتیکی به روش دیسک دیفیوژن و E-test بر اساس دستورالعمل CLSI با آنتیبیوتیکهایی از گروههای مختلف انجام شد. دادههای آماری با SPSS19 و با استفاده از آزمونهای آماری توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: اکثر اشریشیاکلی جدا شده نسبت به آنتیبیوتیکهای اریترومایسین (100%) و آمپی سیلین (94%) مقاوم و نسبت به نیتروفورانتوئین (96%) و آمیکاسین (100%) حساس بودند. در آزمون E-Test بیشترین مقاومت نسبت به آنتیبیوتیک اریترومایسین (100%) و بیشترین حساسیت به آنتیبیوتیکهای جنتامایسین و آمیکاسین (100%) مشاهده شد. بر طبق نتایج آزمون ملکولی از مجموع 55 نمونه انسانی، 12 نمونه (8/21%) واجد ژن Stx 2 و 4 نمونه (2/7%) حاوی ژن Stx 1 هستند. نتیجه گیری: نتایج بدست آمده در این مطالعه در مقایسه با سایر مطالعات نشان داد که سن افراد، نوع نمونه، محل جغرافیایی، نوع رژیم غذایی، وضعیت بهداشت فردی، فصول سال، در روشهای شناسایی و جداسازی باکتری نقش دارند. واژههای کلیدی: اشریشیاکلی، STEC ، ژنهای حدت

کلیدواژه‌ها