استنساخی جدید از کتیبه میخی اورارتویی سقیندل، ورزقان، آذربایجان شرقی، ایران
نویسندگان
1 دانشیار، عضو هیئتعلمی، دانشکده حفاظت آثار فرهنگی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز. ایران
2 کارشناس ارشد نقشهبرداری،دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز. ایران
3 کارشناس ارشد باستانسنجی،دانشکده حفاظت آثار فرهنگی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز. ایران.
4 دانشجوی دکتری مرمت اشیا فرهنگی و تاریخی، دانشگاه هنر اصفهان. ایران
doi
10.30465/ls.2023.47346.2164چکیده
نقش برجستهها و کتیبههای صخرهای روشنترین و بیواسطهترین روایات را از تاریخ بیان میکنند سازندگان این آثار توجه ویژهای نسبت به وقایع زمان خود داشتهاند و بهدرستی دریافته بودند که سینه سخت سنگ و صخرهها مقاومترین بوم برای ثبت اندیشهها و رخدادها و شرح فتوحاتشان خواهد بود صحت این تشخیص امروزه بر ما روشن گردیده است چراکه بسیاری از این آثار توانستهاند از گزند حوادث مختلف طبیعی، جنگها، تخریبهای انسانی و غیره عبور کرده و سلامت خود را حفظ نمایند و امروزه در زمره میراث کهن کشورمان به ما واگذار گردند. مقاله حاضر شامل استنساخ جدیدی از سنگ کتیبه اورارتویی سقیندل واقع در بخش مرکزی شهر ورزقان، استان آذربایجان شرقی است که بر بدنه یکتخته سنگ مربوط به 2750 ق.م نقر شده است و نقوش خط میخی بر روی آن کندهکاریشده و به سبب عوامل گوناگونی دچار آسیبدیدگی گشته است. برای دستیابی به پاسخ این سؤالات، علاوه بر مطالعات تاریخی و باستانشناسی، بررسیهای میدانی و همچنین استفاده از روشهای نوین مستندسازی شامل اسکن لیزری، فتوگرامتری و طراحی دیجیتال متن کتیبه انجامشده است تا بتوان روند تغییرات این کتیبه را در طول زمان بررسی کرد.
