تأثیر تبعیض جنسیتی دستمزد بر فقر در استان‌های ایران

نویسندگان

1 استاد گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 دانشجوی دکتری گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.48308/jem.2024.235774.1917
چکیده

شواهد تجربی و نظری متعددی بر این امر تأکید دارد که فقر یکی از موانع اصلی توسعه است. از این‌رو، ریشه‌کنی فقر به‌عنوان بزرگترین چالش پیش روی جامعه بین‌الملل در تلاش برای ایجاد جهانی صلح‌آمیز، مرفه و عادلانه شناسایی شده و اولین اولویت اهداف توسعه پایدار سازمان ملل"پایان دادن به فقر در همه اشکال آن" است. در واقع، اگر مشارکت آگاهانه و معنادار در توسعه نه یک امتیاز بلکه یک حق تلقی شود، یکی از مهم‌ترین موانع این حق، فقر است. از آنجایی‌که اولین گام در مقابله مؤثر با یک مشکل شناخت عوامل تعیین‌کننده آن است، پژوهش حاضر به بررسی عوامل مؤثر بر فقر با تأکید بر تبعیض جنسیتی دستمزد در استان‌های ایران اختصاص دارد. دوره زمانی مورد بررسی سال‌های 1385 تا 1400 با فواصل پنج‌ساله است. در این پژوهش، پس از تعیین شاخص‌های فقر فوستر، گریر و توربک، برای محاسبه تبعیض جنسیتی دستمزد روش تجزیه نئومارک استفاده شده است. متغیرهای ضریب نفوذ تلفن همراه، سهم هزینه‌های عمرانی دولت، نسبت وابستگی و تورم به‌عنوان متغیرهای کنترل در الگو وارد می‌شود و با استفاده از الگوی داده‌های تابلویی عوامل مؤثر بر شاخص‌های فقر مورد بررسی قرار می‌گیرد. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که اثر تبعیض جنسیتی دستمزد، نسبت وابستگی و تورم بر فقر مثبت و معنادار و اثر ضریب نفوذ تلفن همراه و سهم هزینه‌های عمرانی دولت بر فقر منفی و معنادار است. نتایج حاکی از آن است که اقداماتی که تبعیض جنسیتی دستمزد در بازار کار را کاهش می‌دهد می‌تواند در کاهش فقر نیز مؤثر باشد.