مقایسه سبک شناسی شناختی دو رمان جزیره سرگردانی و رود راوی با استفاده از نظریه استعاره مفهومی
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
2 استاد زبانشناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
3 استاد تمام پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.30465/ls.2021.37299.1985چکیده
پژوهش حاضر به بررسی دو رمان فارسی «جزیره سرگردانی» و «رود راوی» با دو سبک رئالیسم و سورئالیسم بر اساس چارچوب نظری سبک شناسی شناختی میپردازد. از اهداف این پژوهش میتوان به استفاده شیوهای جدید در تحلیل متن در رمانهای فارسی اشاره کرد. همینطور می-توان با استفاده از این رویکرد پلی میانرشتهای بین زبانشناسی شناختی و مطالعات ادبی برقرار کرد و نگاهی تازه به تحلیلهای ادبی ارائه نمود. از میان مفاهیم شناختی از استعارههای مفهومی استفاده شده است. استعارههای موجود به صورت دستی و جداگانه از هر یک از این رمانها استخراج شد. از میان دادههای استخراجشده آنهایی که تکرار بیشتری داشتند و معرف سبک بودند جدا و بررسی شدند. با بررسی مقایسهای میان دو رمان میتوان به این مورد اشاره کرد که وقوع استعارههای مفهومی در رمان «رود راوی» بهصورت معناداری بیشتر از رمان «جزیره سرگردانی» است. با بررسی استعارههای مفهومی در رمان «جزیره سرگردانی» مشخص شد که این رمان از «انسان» برای مفهومسازی در حوزه مبدأ به صورت برجستهای استفاده کرده است. همینطور مفاهیمی که با استفاده از این مفهوم در حوزه مقصد قرار گرفتند عناصر موجود در طبیعت هستند. در رمان «رود راوی» خاصیت جانبخشی برای اشیای فراواقعی در داستان استفادهشده است.