ارزیابى کارکرد شهرهاى جدید منطقه اصفهان با تأکید بر بهارستان
نویسندگان
1 عضو هیأت علمى گروه جغرافیا دانشگاه اصفهان
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزى شهرى
doi
چکیده
شهرهاى جدید به عنوان سکونتگاههاى جدیدالاحداث و فاقد هسته اولیه قبلى مىباشد که براساس برنامه و ساختار از پیش اندیشیده شده، ایجاد گردیده و داراى سابقه چندهزارساله در جهان مىباشند. در واقع مىتوان ادعا کرد که بحث شهرهاى جدید سابقه در تاریخ شهرنشینى دارد ولى طرح ایجاد شهرهاى جدید به شکل کلاسیک و گسترده آن را باید در اوایل قرن بیستم جستجو کرد. نظریه شهرهاى جدید الهام گرفته از نظریههاى گوناگونى است که ابنزرهاورد به عنوان نظریهپرداز اصلى آن معرفى شده است. انقلاب صنعتى و پیامدهاى ناشى از آن، گسترش شهرنشینى ورشد شتابان شهرها به ویژه در مادر شهرها را بدنبال داشت که درگذر از تحولات صنعت و توسعه سرمایهدارى شهرهاى بزرگ با مشکلات حادى مواجه شدهاند. در کشورهاى درحال توسعه نیز با گسترش روزافزون جمعیت به ویژه جمعیت شهرنشینى معضلات متعددى در شهرها بوجودآمد. توزیع نامتناسب جمعیت در سطوح کشورها و تمرکز انبوه جمعیت در شهرهاى بزرگ منجر به ایجاد معضلاتى همچون کمبود مسکن، حاشیهنشینى، تراکم بالاى جمعیت، فشردگى ترافیک، آلودگى هوا، تخریب اراضى کشاورزى اطراف شهرهاى بزرگ و غیره شده است که تدابیر ویژهاى رامىطلبد. یکى از تدابیر، راهکار ایجاد شهرهاى جدید براى کاهش مشکلات بزرگ و ساماندهى فضاى آن مناطق بوده است. در واقع اهداف و راهبردهاى شهرهاى جدید، اغلب بر تمرکززدایى جمعیتى مبتنى است. روند شهرنشینى در کشور ما نیز متأثر از تحولات و نفوذ سرمایه دارى بوده و درطى دهه هاى گذشته دائما درحال افزایش بوده است. منطقه شهرى اصفهان نیز جدا از وضعیت نظام شهرنشینى کشور نبوده و از ضرایب شهرنشینى بالایى برخوردار بوده که منجر به پیامدها و معضلات متعددى در منطقه شده است. در راستاى کاهش این معضلات بار اصفهان و جذب سرریزهاى جمعیتى این شهر و اسکان شاغلان بخش صنعت در منطقه بررسى و ایجاد شهرهاى جدید مورد تأئید قرارگرفته است. شهر جدید بهارستان شالوده اصلى بررسى این مقاله محسوب مى گردد که در قالب ساختارهاى مختلف مورد بررسى و ارزیابى قرار گرفته است .
