بررسی اثر سایتوتوکسیک سیلیبینین بر رده سلولی MCF-7

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم سلولی و مولکولی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه علوم سلولی و مولکولی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

3 دانشیار، گروه علوم سلولی و مولکولی، دانشکده زیست شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

4 دانشیار، مرکز تحقیقات بیوسنسور، پژوهشکده سلولی و مولکولی، پژوهشکده تحقیقاتی متابولیسم و غدد، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

doi
چکیده

اهداف سرطان‌های متاستاتیک مثل سرطان پستان، معمولاً به شیمی­‌درمانی مقاوم هستند؛ لذا یافتن ترکیبات مؤثر و جدید برای درمان این نوع سرطان‌ها مدّنظر محققان قرار دارد. در این پژوهش اثر سمی‌سیلیبینین بر رشد و تکثیر رده سرطانی MCF-7 بررسی شده است.مواد و روش ها برای بررسی اثر مهاری سیلی‌بینین بر فعالیت متابولیکی سلول‌های MCF-7 آزمایش MTT انجام شد. بدین منظور سلول‌ها را در پلیت 96 خانه کشت کردیم، سپس در زمان‌های متفاوت 24 و 48 و 72 ساعت، درمعرض غلظت‌های مختلف سیلی‌بینین 0 تا 350 میکروگرم بر میلی‌لیتر قرار دادیم و به این ترتیب درصد فعالیت متابولیکی سلول‌ها را محاسبه کردیم. همچنین به‌منظور بررسی تأثیر سیلی‌بینین بر آپوپتوز آزمایش کاسپاز 3 و 7 را انجام دادیم.یافته ها نتایج این تحقیق نشان داد سیلیبینین موجب مهار فعالیت متابولیکی رده سلولی MCF-7 به‌صورت وابسته به دُز و زمان می‌شود، همچنین آپوپتوز را در این سلول‌ها القا می‌کند.نتیجه گیری این تحقیق نشان داد که تیمار رده سلولی MCF-7 با سیلیبینین می‌تواند از طریق القای آپوپتوز، موجب مهار رشد و تکثیر آن شود. باتوجه‌به تأثیر مهاری معناداری که تیمار سلول‌ها با سیلیبینین به‌دنبال دارد، به‌نظر می‌رسد زمینه تحقیقاتی مناسبی برای بهره‌برداری از گیاه خارمریم در کنترل و درمان سرطان‌ها وجود دارد.