سنجش میزان تأثیرگذاری مزیت رقابتی در ورزش و جوانان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
2 استاد مدیریت ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران
doi
10.30495/kmsj.2023.1976483.1070چکیده
هدف از این انجام این پژوهش بررسی و تحلیل مزیت رقابتی در وزارت ورزش و جوانان بوده است. تحقیق ازنظر هدف کاربردی و ازنظر ماهیت از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری بوده که به روش پیمایشی انجامگرفته است. نمونه آماری این پژوهش را کلیه کارکنان وزارت ورزش و جوانان (965=N) تشکیل دادند. 286 نفر از کارکنان وزارت ورزش و جوانان با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس مقیاسهای فرهنگسازمانی دنیسون (2000)، سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال (1999)، مدیریت دانش همتی (1389)، یادگیری سازمانی گومز و همکاران (2005)، نوآوری سازمانی جیمز و همکاران (2008) و مزیت رقابتی هیل و جونز (2010) را تکمیل کردند. روایی محتوایی ابزار اندازهگیری با استفاده ازنظر متخصصان مدیریت ورزشی (7 نفر)، پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (78/0=α) و روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی ارزیابی و تأیید گردید. برای بررسی و تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزارهای SPSS و PLS استفاده شد. یافتههای تحقیق نشان داد فرهنگسازمانی و سرمایه اجتماعی بر مدیریت دانش تأثیر مثبت و معناداری دارند. بررسی مدل پیشنهادی تحقیق نیز از برازش مطلوبی (GOF=0.56) در جامعه موردنظر برخوردار بود. نتیجه کلی تحقیق نشان داد مدل حاضر میتواند بهعنوان معیاری برای مدیران وزارت ورزش و جوانان مورداستفاده قرار گیرد تا از این طریق بتوانند بهصورت به مزیت رقابتی نسبت به سایر سازمانها دست یابند.