ارائۀ مدل سبک زندگی فعال جامعۀ ایرانی: گرندد تئوری مبتنی بر ساختگرایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان) ، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان،ایران.
2 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، ایران.
doi
10.30495/kmsj.2023.1986070.1120چکیده
ایرانی که در آن سبک زندگی فعال در زندگی روزمره ادغام میشود، میتواند تنها یک چشمانداز رویایی نباشد. میتوان با داشتن یک الگو، به افراد سنین مختلف کمک نمود تا عادات سالمی را ایجاد کنند که تا بزرگسالی ادامه یابد و بتوانند زندگی طولانی، سالم و شادی داشته باشند. بر این اساس هدف پژوهش حاضر، ارائۀ مدل سبک زندگی فعال جامعۀ ایرانی است. روش مورد استفاده در این پژوهش، رویکرد ساختگرای نظریه داده بنیاد است. مشارکتکنندگان در این تحقیق، 23 نفر از متخصصان علومورزشی، علومپزشکی و توسعه در ایران بودند که در مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافته شرکت نمودند. برای انتخاب این مشارکتکنندگان، از روش نمونهگیری هدفمند یا هدفدار و تکنیک نمونهگیری گلولهبرفی استفاده شد. در این پژوهش، دادهها بر اساس نظریه زمینهای و با رویکرد ساختگرا (چارمز، 2006) مورد کدگذاری و تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها نشان داد ابتدا باید در افراد غیر معتقد به فعالیت بدنی و ورزش، یک تغییر رفتار ایجاد گردد؛ سپس پایه و اساس محورهایی که منجر به تغییر رفتار میگردد؛ ارائه گردیدند؛ پس از آن مشخص گردید که سازمانهای آموزش رسمی، میتوانند چشمانداز و ماموریت خود را برای مساله سبک زندگی فعال جامعه ایرانی، باز طراحی نمایند و برای زیستبومهای مختلف در ایران، برنامهریزیکوتاه، میان و بلندمدت ارائه نمایند؛ در نهایت صلاحیتهای فردی که میتواند منجر به نهادینه سازی فعالیت بدنی کنترلکننده سلامت باشد، ارائه گردید. در صورتی که این مدل به درستی هدایت گردد، شاید بتوان اذعان نمود که منجر به انتخاب سبک زندگی فعال توسط ایرانیان گردد.
