نقش گفتمان شناختی برای مجاب سازی در متون اقتصادی: رویکرد نشانه - معناشناختی
نویسندگان
1 دانشجو
2 عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس
3 استادیار گروه زبان فرانسه
doi
10.30465/ls.2022.41294.2056چکیده
شناخت جریانی فعال است که موجب بروز راهکارها یا شگردهای زبانی میگردد. نمی توان شناخت را فقط عنصری برای انتقال اطلاعات دانست؛ بلکه باید آن را به جریانی دانست که با تاثیرگذاری بر اطلاعات، منحرف یا کامل نمودن آن یا تغییر جهت دادن در چرخة انتقالیآن، عمل می نماید. در نظام گفتمان شناختی، تنها؛ جریان مجابی و زورآزمایی استدلالی است که سبب برتری و پیروزی یکی بر دیگری می گردد؛ چون مجاب سازی میتواند باوری را تغییر داده و باور دیگری را جایگزین آن کند. هدف اصلی مقاله حاضر آنست که با رویکرد نشانه- معناشناختی در چارچوب تحلیل گفتمان انتقادی، تغییر نظام گفتمانیِکنش محور به نظام گفتمانی تنش محوردر اقتصاد ایران را بررسی نماید. دراین مقاله برای آشنایی هر چه بیشتر با ارتباط نظام گفتمانی کنشی القایی(مجابی) برای بیان واقعیت موجود، بحران اقتصادی اخیر ایران را با تمرکز بر یک متن تولیدشده توسط محمود بهمنی، رئیس کل بانک مرکزی دولت دهم در پنجم بهمن ماه 1390 مورد بررسی قراردادیم. نتایج حاکی از آن بودکه رعایت و یا عدم پایبندی کنشگران اقتصادی به نظام گفتمانکنشی القایی(مجابی) برای بیان واقعیت در متون اقتصادی را میتوان به عنوان عامل تاثیرگذاری در وضع معیشت مردم قلمداد نمود.
