جهانبینی در ساختار داستان کوتاه
نویسندگان
doi
چکیده
نوع ادبی داستان کوتاه، در قرن نوزدهم، در اروپا پرورده و تلطیف شد. در همین قرن، فرد اندکاندک، به عنوان یگانه وارث آن جهان عرضِ وجود کرد که در آن، جهانبینی دینی در حال فروپاشی بود. تصادفی نبود که ادبیات نوین ایران با داستان کوتاه آغاز شد و نخست و پیش از همه تا جنگ جهانی دوم به صورت داستانهای کوتاه به عرصه در آمد. ساخت داستان کوتاه، جایگاه شاخص راوی و تأکید بر تفسیر در جهان کوچک متن داستان، همه و همه، نویسندگان ایرانی را در تلاش برای بیان خودآگاهی و تجارب انسان در قرن بیستم مجذوب خود ساختند. در مقاله حاضر به مقولههایی نظیر؛ تعریف داستان، تفاوت شعر و داستان، داستان و اجتماع، تأثیر علم جامعهشناسی در داستان، هدف داستان و مشخصههای نویسنده داستان پرداخته شده است.