سمبولیسم در شعر معاصر با تکیه بر شعر مهدی اخوان ثالث و هوشنگ ابتهاج
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
موضوع این پژوهش، بررسی سمبولیسم و نمادگرایی در شعر مهدی اخوان ثالث و هوشنگ ابتهاج است. پژوهندگان در آغاز، نماد و نمادگرایی و انواع آن را تعریف کرده و تفاوت نماد و استعاره را بیان نموده سپس ریشه نمادهای شعر معاصر در ادبیات باستانی ایران را کاویده است آنگاه با بررسی شعر شاعران یاد شده به فهرست کردن نمادها و سمبولهای شعر این شاعران پرداخته، آنها را گردآوری، دستهبندی، نقد و تحلیل کردهاند. زبان گنگ و دیرفهم شعر معاصر، بیشتر به سبب کاربرد نمادهای بسیار در شعر این دوره است. اگر خوانندگان شعر با این شیوه بیانی آشنا شوند، فهم شعر این دوره برای آنان بسیار آسان خواهد بود. پژوهشگر به دنبال این هدف کوشیده است نمادهای به کاررفته در شعر این شاعران را کشف، بررسی و تحلیل کند تا راه برای درک اندیشههای این شاعران و ویژگیهای سبکی و فکری ایشان، اندکی هموارتر گردد. اخوان با بهرهبردن از نمادهایی که ریشه در اسطورههای ایرانی دارند، تشخص ویژهای به شعر خویش بخشیده است. هوشنگ ابتهاج را نیز میتوان پیروی واقعی برای نمادگرایی دانست.