بررسی شیوههای اطناب و بسط کلام در شعر فریدون مشیری
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، اراک، ایران.
doi
چکیده
با وجود اینکه شعر نو مدعی است از بسیاری از قید و بندهایی که شعر کلاسیک را به درازا می کشاند خود را رها ساخته است، اما هنوز نتوانسته است خود را از بسط کلام بی نیاز بداند. خصوصیت تصویرگرایی شعر معاصر همراه با توصیف های دلپذیر، تکرارها، آوردن مترادف های ادبی، تفسیر و تبیین کلام، آوردن جملات معترضه و... به ناگزیر شعر معاصر را به بسط کلام وا داشته است. در این مقاله نویسنده کوشیده است به شیوه توصیفی ـ تحلیلی به موارد بسط کلام از دیدگاه علم معانی به شعر فریدون مشیری یکی از شاعران معاصر بپردازد و موارد ایجاد کننده اطناب را در شعر او مورد بحث و بررسی قرار دهد. نتایج نشان می دهد: بزرگترین دستاویز مشیری برای ایجاد هم حسی در مخاطب گرایش به توصیف است که این مورد بیش از دیگر موارد باعث اطناب در شعر او شده است. از دیگر دلایل طولانی شدن کلام مشیری تکرار واژه ها و جملات در میان اشعار است که این ویژگی نیز به طرز چشم گیری سخن او را به درازا کشانده است. رد پای دیگر موارد اطناب کلام نیز در شعر او به وضوح قابل پیگیری است.