بررسی تطبیقی زیباییشناسی تأکید و ادوات آن در زبان و ادبیات عربی و زبان و ادبیات فارسی
نویسندگان
doi
چکیده
زبان مهمترین ابزار ارتباط و پیوند میان انسانها برای بیان مفاهیم ذهنی آنها و مجموعهای از نشانههاست که برای پیامرسانی به کار میرود. برای آنکه این پیامها به راحتی از گوینده به شنونده منتقل شود، گاهی با نشانههایی همراه میگردد تا شنونده همان پیامی را که مورد نظر گوینده است دریافت کند. یکی از این نشانهها در زبان عربی و فارسی، تأکید یا توکید است که ضمن ایجاد طراوت و زیبایی در ساختار، به اقتضای شرایط گیرنده و فرستنده، گوینده موظف است که از آن به عنوان عنصر اساسی و اثر گذار بهره جوید تا علاوه بر خلق اثری زیبا در ساختار، پیامی شیوا و رسا و مؤثر را نیز عرضه کند. این پژوهش با تکیه بر روش توصیفی ـ تحلیلی و با رویکرد زیباییشناختی،میکوشد ضمن ارائة کارکرد نشانههای تأکید به بررسی کاربرد و نقش آن در زبان عربی بپردازد و معادلهای آن را در زبان فارسی بررسی کند. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که اولاً برخی از ابزارهای تأکید در زبان عربی، در زبان فارسی معادلی مناسب دارند و برخی دیگر مختص زبان عربی یا فارسیاند. و ثانیا انتخاب عبارت یا درجات مختلف تأکید و یا حتی بدون چاشنی تأکید کاملا هوشمندانه، هدفمند، و در خدمت محتوا و به منظور مناسبسازی کلام با نیاز گیرندة پیام و تأثیرگذاری هر چه بیشتر و بهتر در اوست.
