علم سودمند ازمنظر مولانا در مثنوی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سیرجان. ایران

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

3 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان ، کرمان، ایران

doi
چکیده

مولانا جلال الدين رومى يکى از عارفان و عالمان بزرگ مسلمان و پرورش يافته مکتب تصوف است. او گرايش هاى عرفانى پیش از خود را به خوبى می دانست و از آرا و عقايد فلاسفه، متکلمان و فقها آگاهى داشت. از مجموعه اشعار چنین بر می آيد که انس ديرينه ای با آيات و احاديث و تاريخ و حکمت اسلامی داشته است. مولانا همواره علم را ستوده است ولی پیوسته علومی را مفید و مثمر ثمر می داند که بتواند انسان را به سرچشمه الهی برساند او علم را نعمتی بزرگ می شمارد که همچون نوری در باطن انسان، نردبان تعالی و عروج می شود. لذا علمی را سودمند می داند که برخاسته از معرفت و آگاهی باشد و راهگشای انسان باشد و او را به سوی معنويت و اخلاق پیش بررد. در اين مقاله با عنوان علم سودمند از نظر مولوی، کوشش میشود که به بررسی علوم نزد مولانا پرداخته شود و حقیقت علم سودمند از نظر مولوی تریین شود که علم سودمند چگونه می تواند انسان را به حقیقت واحد و جاودانگی برساند