بررسی آرایههای بدیعی در مطلع غزلیّات سنایی
نویسندگان
doi
چکیده
آرایه های ادبی یکی از شاخههای ادبیّات و زیورهای آرایندۀ کلام هستند که کلام عادی را به زبان هنری نزدیک تر ساخته و تأثیر آن بر مخاطب را چند برابر مینماید. این دانش ظرافتهای لفظی و معنوی سخن میپردازد و هنر سخنوری شاعر یا نویسنده را بهتر نشان میدهد. یکی از این شاعران توانمند سنایی غزنوی است. از آنجایی که غزل بهترین عرصه برای هنرنمایی شاعر است، پژوهش حاضر بر آن است به بررسی آرایههای ادبی در مطلع غزلیّات سنایی، ضمن ارزیابی بسامد هر آرایه بپردازد.این پژوهش که به شیوۀ کتابخانهای و بر مبنای توصیف و تحلیل انجام شده، این نتیجه را در برداشته که صنایع و آرایههای ادبی در مطلع غزلیّات سنایی فراوان و به شیوهای هنرمندانه به کار رفته است که از آن میان سنایی به آرایههای لفظی بیش از آرایههای معنوی علاقه نشان داده است. همچنین از بین صنایع لفظی، واجآرایی بیشترین کاربرد را داشته و از میان صناعات بدیعی معنوی نیز مراعاتالنظیر و تضاد از بیشترین اهمّیّت برخوردارند.