جستاری بر مفهوم هولوگرافیکی گنبد در متن فارسی میانه گزیده‌های زادِسپَرَم

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی رشته فرهنگ و زبان های باستانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه زبانهای باستانی ایران، بخش زبانهای خارجی و زبان شناسی،‌دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شیراز (نویسنده مسئول)

3 استاد فرهنگ و زبانهای باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

doi
10.30465/ls.2022.32270.1883
چکیده

ساختار تمثیل ‌گونه گنبد در متن فارسی میانه گزیده‌های زادِسپَرَم در مفهوم خاصی برای امر گذار و برون‌فکنی نیروی روان از ساختار گنبدی شکل تن بکار رفته است. این پژوهش، با هدف بررسی دیدگاه تمثیلی زادِسپَرَم از طرح گنبد تن و تعمیم دادن آن به الگوهای چند وجهی ساختار روان با توجه به فصل‌های بیست و نهم و سی‌ام، سعی نموده با روش توصیفی ـ تحلیلی و بهره‌گیری از منابع کهن موجود پیرامون انسان شناسی زردشتی ، به عوامل و متغیرهایی نظیر حالت‌های دورنوردی روان (فصل سی و یکم) به همیاری نیروی "روان در جهان مینویان" بپردازد. پرسشی که در این پژوهش مطرح می‌شود این است که؛ با توجه به بیان نظریة هولوگرافیکی (مَه‌جهان و کِه‌جهان)، در بدن انسان (گنبد تن) و نیروهای فراحسی (مینوی) بازخورد مفاهیمی چون پاداش، مجازات و ارزش گذاری باورهای فردی بین کشمکش نیروهای نیکی و بدی همگی وابسته به همیاری نیروی "روان در جهان مینویان" (ضمیر ناخودآگاه) اتفاق می‌افتد یا وابسته به نیروی اختیار و گزینش فردی ختم می‌شوند؟ نتیجه این بحث نشان می‌دهد، روان دارای فرآیند حسی ـ حرکتی است. در این رویکرد روان، مرتبة "رَد "در مفهوم آموزگار برجستة مینوی را تحت آموزه‌های پدر و مادر مینوی، برای خود کسب می‌کند.