خیزش استعاره در شعر آیینی معاصر سیستان با تکیه بر آثار شاعران معاصر

نویسندگان
doi
چکیده

شعر آیینی، بخش گسترده‌ای از شعر پارسی را تشکیل می‌دهد گرچه توجه به شعر مذهبی و آیینی، بخش عمده‌ای از تاریخچة شعر پارسی از سبک خراسانی تا شعر نو را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد؛ با این حال شکل‌گیری گفتمان مخصوص آیینی به عهد صفویه و تمرکز بر گونة ادبی مذهبی سرایی برمی گردد. در منطقة سیستان و بلوچستان که تعداد بی‌شماری از شیعیان را در خود جای داده است، شعر آیینی به شدت مورد استقبال قرار گرفته است. در این زمینه می‌توان به شعر این منطقه استناد کرد. آن چه شعر آیینی سیستان و بلوچستان را متمایز و درخشان می‌کند، توجه ویژه به زیبایی‌های ادبی است. استعاره‌های بدیع و زیبا می‌تواند به عنوان مهم‌ترین وجه تمایز شعر سیستان نسبت به سایر مناطق ایران بررسی شود؛ چرا که شکل‌گیری و رواج استعاره که بلیغ‌ترین زیبایی ادبی است؛ بیان‌گر کمال شعر است.